"ചെണ്ടപ്പുറത്തു കോൽ വീഴുന്നിടത്തെല്ലാം അവനുണ്ടാവും" എന്ന് ഒരു വാമൊഴി പണ്ടുകാലം മുതൽക്കേ കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതിന്റെ ഒരു വകഭേദം സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളത് സ്‌കൂൾ കാലഘട്ടത്തിൽ ആയിരുന്നു. ലിയോ തേർട്ടീന്ത് സ്‌കൂളിൽ നാലാം ക്ലാസ് വരെ പ്രിപ്പറേറ്ററി സ്‌കൂളിൽ (നാക്കു ഉളുക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ 'പപ്പരവെട്ടി' എന്ന് വിളിച്ചു പോന്നു) പഠിച്ചിരുന്നപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഉള്ള മോഹം വെള്ള ഉടുപ്പും നീല നിക്കറും നീല ടയ്യും വെള്ള സോക്‌സും കറുത്ത ഷൂസും,ഒപ്പം നെഞ്ചത്ത് പിൻ ചെയ്ത നെയിം പ്ളേറ്റും ഒക്കേത്തിൽ നിന്നും ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്ന അഞ്ചാം ക്ലാസ് മുതൽ ഉള്ള ഹൈസ്‌കൂൾ ബിൽഡിങ്ങിലേക്കുള്ള പ്രൊമോഷൻ ഉടനെ സംഭവിക്കണേ എന്നതാരുന്നു..(അവിടെ യൂണിഫോം വെള്ള ഉടുപ്പും കറുത്ത പാൻസ്റ്റും..Thats All !! ഒപ്പം ആ മെയിൻ ബിൽഡിങ്ങിൽ ഉള്ള ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ ഉൾഭാഗം ഒന്ന് കയറി കാണണം എന്നതും...അന്ന് ആറാം ക്ലാസ് ഡിവിഷനുകൾ (ഇംഗ്ലീഷ്-മലയാളം മീഡിയം) മുഴുവനും ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്നത് ഓഡിറ്റോറിയത്തിനുള്ളിൽ ആയിരുന്നു..യൂത് ഫെസ്റ്റിവൽ,എന്തെങ്കിലും ഫങ്ക്ഷന് മുതലായ ആഘോഷങ്ങൾ വരുമ്പോൾ മാത്രം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലെ ക്ലാസുകൾക്ക് അവധി! ആഹാ അന്തസ്സ്. ആറാം ക്ലാസ് ഒരിക്കലും തീരാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അക്കാലത്തു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. അന്ന് ആദ്യമായി ഒരു നാടകം കാണുന്നത് ഈ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ വച്ചായിരുന്നു."കാലചക്രം" എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ പേര്."ഉയരം കൂടിയ"ജനുസ്സിൽ പെട്ടിരുന്നവാൻ ആയതുകൊണ്ട് മുൻ നിരയിൽ തറയിൽ ഇരിപ്പിടം കിട്ടി..അന്നാദ്യമായി ഫ്രണ്ടിൽ ഇരിക്കുന്നതിൽ ഞാൻ ധൃതങ്ക പുളകിതനായി (പിൽക്കാലത്തു ഫ്രണ്ട് സീറ്റിനോട് ഉത്സാഹം തോന്നിയിരുന്നത് KSRTC ബസ്സിലെ യാത്രയിൽ ആയിരുന്നു..ഡ്രൈവറുടെ വണ്ടി പറപ്പിക്കൽ നേരിൽ കാണാൻ ഉള്ള ത്രിൽ.) സിനിമ പോലെ അല്ല നാടകം എന്നതും ഒക്കെ ലൈവ് ആണ് എന്നതും മനസിലായപ്പോൾ നാടകത്തിലെ അഭിനേതാവ് ഓഡിയന്സിനെ നോക്കുമ്പോൾ അബദ്ധത്തിൽ എന്നെ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ കണ്ടോട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാൻ മുഖം കൊണ്ട് പറ്റാവുന്നത്ര പരുവത്തിൽ ഗോഷ്ടികൾ കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു,അവരുടെ ഭാഗ്യമോ, എന്റെ കഷ്ടകാലമോ..എന്തായാലും മ്മടെ 'പെർഫോമൻസ്' അവര് കണ്ടില്ല. (പിന്നീട് ഒരിക്കൽ ആലപ്പുഴ റസ്റ്റ് ഹൗസിൽ "മാനത്തെ വെള്ളിത്തേര്" സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിനിടയിൽ മുകേഷും ശ്രീനിവാസനും ഒന്നാം നിലയിലെ ജനലിനോട് ചേർന്ന് വന്നു എന്തോ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞിട്ട് മുകേഷ് കൈ രണ്ടും ജനൽ പടിയിൽ വച്ച് വെളിയിലേക്കു നോക്കുന്ന സീൻ ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു..ഗ്രൗണ്ടിലെ ക്രിക്കറ്റ് കളി കഴിഞ്ഞു പോകാൻ നേരം സീൻ എടുപ്പ് ഏതു വരെയായി എന്നറിയാൻ ഞങ്ങൾ ചെന്ന് നിന്നപ്പോൾ ആണ് ഈ സീൻ കാണുന്നത്..വേണ്ടാത്ത ചിന്തകൾ ആനപിടിച്ചാലും നിൽക്കില്ലല്ലോ,മ്മൾ ഉടനെ "കാലചക്ര"നൊസ്റ്റാൾജിയ റിക്രിയേറ്റ് ചെയ്തു, മുകേഷിനെ നോക്കി ഗോഷ്ടി കാണിച്ചു,കൂട്ടത്തിലെ ഒരുവൻ മുണ്ടു ഉടുത്തു വന്നിരുന്നെങ്കിൽ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് "തിരിച്ചറിയൽ പരേഡ് "കാണിക്കാമായിരുന്നു എന്ന സങ്കടം വരെ ഷെയർ ചെയ്തു.എന്തായാലും അത് മൂപ്പർ കണ്ടു എന്ന് ഉറപ്പായി, കാരണംമൂപ്പര് ചിരിച്ചു ഫാസിൽ സാർ വെളിയിലേക്കു വന്നു നോക്കുന്നതും കണ്ടു.ഞങ്ങൾ ഓടിത്തള്ളി (അതിന്റെ കാരണം ഞാൻ പറയുന്നില്ല,)ഹവ്വെവർ നമുക്ക് ടോപ്പിക്കിലേക്കു തിരിച്ചു വരാം. എന്തായാലും റിയർ എഞ്ചിൻ ബജാജ് ഓട്ടോ ലെവൽക്രോസിന്റെ കയറ്റം കയറുന്ന പോലെ ഒരുവിധം അഞ്ചും ആറും ഏഴും ഒക്കെ കടന്നു എട്ടിൽ എത്തി.അന്ന് മുതൽ ആണ് യൂത്തു ഫെസ്റ്റിവലിൽ ലളിതഗാനം മുതൽ സംഘഗാനം വരെയും ഫാൻസിഡ്രസ് മുതൽ നാടകമത്സരത്തിലെ കർട്ടൻ പൊക്കൽ വരെയും എന്ന് വേണ്ട സകല കടച്ചാണികൾക്കും മ്മള് പേര് കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി.പങ്കെടുക്കാൻ ഉള്ള കഴിവോ ത്രാണിയൊ ഉണ്ടായിട്ടല്ല,ഈ പേരിൽ ഇടയ്ക്കു ക്ലാസിൽ നിന്നും മുങ്ങാൻ,(with attendance)അങ്ങനെ എട്ടിലും ഒമ്പതിലും ഒക്കെ മേഞ്ഞു നടന്നിട്ടു പത്തിലേക്ക് ഒരുവിധം വലിഞ്ഞു കയറി.വെക്കേഷൻ ക്ലാസ് തുടങ്ങും മുന്നേ വീട്ടിൽ നിന്നും മെമോ വന്നു "ഈ വര്ഷം ഈ വീട്ടിൽ നിന്റെ ഗിത്താറിന്റെ ഒച്ച കേട്ട് പോവരുത്.ഒക്കെ നിർത്തിക്കോണം.
പഠിത്തം വേണോങ്കി ഒഴിവാക്കാം പക്ഷെ ഗിത്താറും ഫുഡും,അത് എന്നെക്കൊണ്ട് ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത ജീവിതം ആയിരുന്നു,ഒന്നാമത് അത് മ്മടെ ജീവശ്വാസം,രണ്ടാമത് സ്‌കൂൾ ട്രൂപ്പിലെ മെമ്പർ ആയിരുന്നു ഞാനും.ആ മെംബേർസ് എല്ലാവരും അക്കൊല്ലം പത്തു കഴിഞ്ഞു പോകും എന്നുള്ളതിനാൽ സബ്‌ജില്ല ,ജില്ലാ,സംസ്ഥാന ലെവലിൽ മത്സരങ്ങളിൽ സ്‌കൂളിന്റെ പ്രതീക്ഷ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഒഫീഷ്യൽ ട്രൂപ്പ്.
വീട്ടിൽ ഞാൻ ok പറഞ്ഞിട്ട് ഗിത്താർ അതിന്റെ കവറിൽ കയറ്റി വീട്ടുകാർ കാൺകെ എൻ്റെ റൂമിലെ കബോർഡിന്റെ മുകളിലേക്ക് വച്ചു.അന്ന് മുതൽ വീട്ടിലെ ഗിത്താർ വായന നിന്നു,മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടേപ്പ് റിക്കോർഡർ ഒക്കെ വീട്ടുകാർ കയ്യോടെ പിഴുതുമാറ്റി.No എന്റർടൈൻമെന്റ്!അങ്ങനെ ആ ആഴ്ചയുടെ അവസാനം ഞായാറാഴ്ച വീട്ടുകാർ കായംകുളത്തു ഒരു ഫങ്ക്ഷന് പോകുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ,ഞാൻ ഒരു പദ്ധതി തയാറാക്കി. അവർ പോയപുറകേ നേരെ ഗിത്താർ അതിന്റെ കവറിൽ നിന്നും ഊരി എടുത്തു കൂട്ടുകാരൻ നിയാസിന്റെ വീട്ടിലേക്കു സൈക്കിളിൽ വച്ച് പിടിച്ചു.അവിടെ കൊണ്ട് വച്ചിട്ട് അടുത്ത ദിവസം അത് സ്‌കൂളിൽ എത്തിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നേരെ തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തി ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റ് എടുത്തു ഗിത്താറിന്റെകവറിന്റെ neck പാർട്ടിലേക്കു വച്ചു ,ബാക്കി വീതി കൂടിയ ഭാഗത്തിൽ കുറെ പുസ്തകങ്ങളും ബോർഡും ഒക്കെ നിറച്ചു ഒരു ഏകദേശ ഷേപ്പ് ആക്കി കബോർഡിന്റെ മുകളിൽ തന്നെ വച്ചു..താഴേന്നു നോക്കിയാൽ ഗിത്താർ കവറിൽ ഇരിക്കുന്ന അതേ ലുക്ക്.അങ്ങനെ സ്‌കൂളിൽ ക്ലാസ് ടൈമിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രാക്ടീസ്,അതും ഒഫീഷ്യൽ പ്രാക്ടീസ്,attendance ഒന്നും ഒരു വിഷയമേ അല്ല,ലൈബ്രറി ഹാൾ ഞങ്ങൾക്കായി വിട്ടു തന്നു..തകർത്തു പിടിച്ച ഓർക്കെസ്ട്രാ,ഗാനമേള പ്രാക്ടീസുകൾ,സ്‌കൂൾ മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ ചില ഒഫീഷ്യൽ ഫങ്ക്ഷനുകളിൽ ഞങ്ങൾ പോയി പരിപാടി നടത്തി ഫുഡ് അടിച്ചു തിരികെ വരും...അങ്ങനെ തകർപ്പൻ ലൈഫ്.
സ്‌കൂൾ യൂത് ഫെസ്റ്റിവൽ എത്തി,സോളോ ഗിറ്റാർ,ഓർക്കസ്ട്ര,ഗാനമേള എന്നിവയിൽ മാത്രം ഞാൻ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.സോളോയിൽ എതിരാളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഓർക്കസ്ട്ര, ഗാനമേള എന്നിവയ്ക്ക് എതിർ ടീം ഇല്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവിടെ നിന്ന് സബ് ജില്ലാ കലോത്സവത്തിലും ,ജില്ലാ കലോത്സവത്തിലും ഞങ്ങൾ പങ്കെടുത്തു സമ്മാനവും വാങ്ങി.ഗ്രേഡ് കുറഞ്ഞത് കൊണ്ട് സംസ്ഥാന ലെവലിൽ പോകാൻ അയോഗ്യരായി.
സ്‌കൂളിന് പുറത്തു നടന്ന മത്സരങ്ങളിലെ പ്രൈസും സർട്ടിഫിക്കറ്റും അന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ കൈപ്പറ്റുമെങ്കിലും സ്‌കൂൾ ആനിവേഴ്‌സറിയുടെ അന്നാണ് സ്‌കൂളിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾക്ക് അത് കയ്യിൽ തരുന്നത് അതുവരെ അത് പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ റൂമിൽ വയ്ക്കും.അങ്ങനെ സ്‌കൂൾ ലൈഫിലെ അവസാന ആനിവേഴ്‌സറി. കുട്ടികളുടെ parents ഒക്കെ വരാറുണ്ടെങ്കിലും മ്മടെ വീട്ടുകാർ ഇതിലൊന്നും വരാറില്ലായിരുന്നു,..അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള വര്ഷം വരെ..!! പക്ഷെ ആ വർഷം അനിയൻ അതെ സ്‌കൂളിൽ എത്തി എന്ന വാസ്തവം ഞാൻ ഓർത്തില്ല!!അന്നും ഇന്നും മ്മക്ക് ഉള്ളതിന്റെ ഇരട്ടി സ്ഥാനം ഇളയവന് കൊടുത്തിരുന്ന വീട്ടുകാർ അനിയന്റെ സ്‌കൂൾ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ ആനിവേഴ്സറിയിൽ പങ്കെടുക്കണം എന്ന അവന്റെ ഉഗ്രശാസനയ്ക്കു മുന്നിൽ വഴങ്ങി. സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞസമയത് സ്‌കൂളിന് വെളിയിൽ കൂട്ടുകാരുമായി സൊറ പറഞ്ഞു നിൽക്കാൻ നേരം അതാ വരുന്നു ഒരു പരിചയമുള്ള ബുള്ളറ്റ്.ഫുൾ ഫാമിലി!! ആദ്യമേ ഒരു കൗതുകം തോന്നിയെങ്കിലും ആ കൗതുകം ഒരു പ്രളയഭീതി ആയി മാറാൻ അധിക സമയം എടുത്തില്ല.വീട്ടുകാരുടെ നോട്ടത്തിൽ, ആ വർഷം ഗിത്താർ കൈകൊണ്ടു പോലും തൊടാത്ത ഞാൻ,സ്‌കൂളിലെ മത്സരങ്ങളിൽ (പോരാഞ്ഞിട്ട് പുറത്തും) പങ്കെടുത്തിരുന്നു എന്നറിയുമ്പോൾ ഉണ്ടാവാനിടയുള്ള ഞെട്ടൽ .സമ്മാനദാനത്തിൽ എന്റെ പേര് വിളിച്ചാൽ "മൈലാഞ്ചി അണിയാം"
അത് തന്നെ സംഭവിച്ചു,അവർ അകത്തു കയറി ഇരുന്നു,
നിമിഷങ്ങൾ യുഗങ്ങൾ പോലെ തോന്നി, കയ്യടിയേക്കാൾ ഉയരത്തിൽ നെഞ്ചിടിപ്പ് എനിക്ക് തന്നെ കേൾക്കാം,പങ്കെടുത്ത മത്സരങ്ങളിൽ പ്രോത്സാഹന സമ്മാനം പോലും കിട്ടേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് വരെ ആഗ്രഹിച്ചു. ഗാനമേളയുടെയും ഓർക്കസ്ട്രയുടെയും സമ്മാനം കുഴപ്പമില്ല,എന്റെ പേര് വിളിക്കില്ല, സമ്മാനം വാങ്ങാൻ പോവുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ ചെന്നില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല..പക്ഷെ സോളോയുടെ കാര്യം അങ്ങനല്ലല്ലോ എന്റെ പേര് തന്നെ വിളിക്കും. അങ്ങനെ ആ ദുരന്ത നിമിഷം വന്നെത്തി,
സ്‌കൂൾ ലെവൽ ഓർക്കസ്ട്ര വിളിച്ചു,ഗാനമേള വിളിച്ചു,സോളോ ഗിറ്റാർ വിളിച്ചു,ഇതേ ഫോർമാറ്റിൽ സബ്‌ജില്ലയും, ജില്ലയും വിളിച്ചു..മൂന്നു സ്ഥലങ്ങളിലും ഞങ്ങടെ പേര് വന്നു. സമ്മാനം വാങ്ങാൻ നേരം എന്റെ മനസിലെ ചിന്ത എങ്ങനെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കയറും എന്നതായിരുന്നു.
ഇതിനൊക്കെ പുറമെ,ലഡ്ഡുവിനു മുകളിലെ ഉണക്കമുന്തിരി പോലെ പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ ഒരു ആഹ്വാനം "സ്‌കൂൾ ടീമിന്റെ ഓർക്കസ്ട്ര ഇപ്പോൾ ഉണ്ടാവും" എന്ന്...സബാഷ്!!!
എന്തായാലും പരിപാടികൾ മുഴുമിക്കാതെ വീട്ടുകാർ തിരികെപ്പോയി,യാന്ത്രികമായി ബാക്കി പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുത്തു ഒരു എട്ടരയോടെ തോളത്തു ഒരു ബാഗും കയ്യിൽ ഗിത്താറുമായി സൈക്കിളിൽ ഞാൻ തിരികെ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു.
പ്രതീക്ഷിച്ച സ്ഫോടനം ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കിലും ഒരു ശശ്മാനമൂകതയാണ് പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവിടെ ഞാൻ നേരിടേണ്ടി വന്നത്..
ദൈവം സഹായിച്ചു SSLC ക്കു വലിയ പരിക്കില്ലാതെ പാസായതുകൊണ്ടു ശിഷ്ടകാലം ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വിഷയമുണ്ടായില്ല, എന്തായാലും അതോടു കൂടി ഗിത്താർ വായനയ്ക്ക് നോം വിട പറഞ്ഞു (പകരം കീബോർഡിലേക്കു പ്രയാണം നടത്തി..എന്തെങ്കിലും ഒരു ദുഃശീലം ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്താ ഒരു രസം!!)
പഠിത്തം വേണോങ്കി ഒഴിവാക്കാം പക്ഷെ ഗിത്താറും ഫുഡും,അത് എന്നെക്കൊണ്ട് ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത ജീവിതം ആയിരുന്നു,ഒന്നാമത് അത് മ്മടെ ജീവശ്വാസം,രണ്ടാമത് സ്‌കൂൾ ട്രൂപ്പിലെ മെമ്പർ ആയിരുന്നു ഞാനും.ആ മെംബേർസ് എല്ലാവരും അക്കൊല്ലം പത്തു കഴിഞ്ഞു പോകും എന്നുള്ളതിനാൽ സബ്‌ജില്ല ,ജില്ലാ,സംസ്ഥാന ലെവലിൽ മത്സരങ്ങളിൽ സ്‌കൂളിന്റെ പ്രതീക്ഷ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഒഫീഷ്യൽ ട്രൂപ്പ്.
വീട്ടിൽ ഞാൻ ok പറഞ്ഞിട്ട് ഗിത്താർ അതിന്റെ കവറിൽ കയറ്റി വീട്ടുകാർ കാൺകെ എൻ്റെ റൂമിലെ കബോർഡിന്റെ മുകളിലേക്ക് വച്ചു.അന്ന് മുതൽ വീട്ടിലെ ഗിത്താർ വായന നിന്നു,മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടേപ്പ് റിക്കോർഡർ ഒക്കെ വീട്ടുകാർ കയ്യോടെ പിഴുതുമാറ്റി.No എന്റർടൈൻമെന്റ്!അങ്ങനെ ആ ആഴ്ചയുടെ അവസാനം ഞായാറാഴ്ച വീട്ടുകാർ കായംകുളത്തു ഒരു ഫങ്ക്ഷന് പോകുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ,ഞാൻ ഒരു പദ്ധതി തയാറാക്കി. അവർ പോയപുറകേ നേരെ ഗിത്താർ അതിന്റെ കവറിൽ നിന്നും ഊരി എടുത്തു കൂട്ടുകാരൻ നിയാസിന്റെ വീട്ടിലേക്കു സൈക്കിളിൽ വച്ച് പിടിച്ചു.അവിടെ കൊണ്ട് വച്ചിട്ട് അടുത്ത ദിവസം അത് സ്‌കൂളിൽ എത്തിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നേരെ തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തി ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റ് എടുത്തു ഗിത്താറിന്റെകവറിന്റെ neck പാർട്ടിലേക്കു വച്ചു ,ബാക്കി വീതി കൂടിയ ഭാഗത്തിൽ കുറെ പുസ്തകങ്ങളും ബോർഡും ഒക്കെ നിറച്ചു ഒരു ഏകദേശ ഷേപ്പ് ആക്കി കബോർഡിന്റെ മുകളിൽ തന്നെ വച്ചു..താഴേന്നു നോക്കിയാൽ ഗിത്താർ കവറിൽ ഇരിക്കുന്ന അതേ ലുക്ക്.അങ്ങനെ സ്‌കൂളിൽ ക്ലാസ് ടൈമിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രാക്ടീസ്,അതും ഒഫീഷ്യൽ പ്രാക്ടീസ്,attendance ഒന്നും ഒരു വിഷയമേ അല്ല,ലൈബ്രറി ഹാൾ ഞങ്ങൾക്കായി വിട്ടു തന്നു..തകർത്തു പിടിച്ച ഓർക്കെസ്ട്രാ,ഗാനമേള പ്രാക്ടീസുകൾ,സ്‌കൂൾ മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ ചില ഒഫീഷ്യൽ ഫങ്ക്ഷനുകളിൽ ഞങ്ങൾ പോയി പരിപാടി നടത്തി ഫുഡ് അടിച്ചു തിരികെ വരും...അങ്ങനെ തകർപ്പൻ ലൈഫ്.
സ്‌കൂൾ യൂത് ഫെസ്റ്റിവൽ എത്തി,സോളോ ഗിറ്റാർ,ഓർക്കസ്ട്ര,ഗാനമേള എന്നിവയിൽ മാത്രം ഞാൻ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.സോളോയിൽ എതിരാളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഓർക്കസ്ട്ര, ഗാനമേള എന്നിവയ്ക്ക് എതിർ ടീം ഇല്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവിടെ നിന്ന് സബ് ജില്ലാ കലോത്സവത്തിലും ,ജില്ലാ കലോത്സവത്തിലും ഞങ്ങൾ പങ്കെടുത്തു സമ്മാനവും വാങ്ങി.ഗ്രേഡ് കുറഞ്ഞത് കൊണ്ട് സംസ്ഥാന ലെവലിൽ പോകാൻ അയോഗ്യരായി.
സ്‌കൂളിന് പുറത്തു നടന്ന മത്സരങ്ങളിലെ പ്രൈസും സർട്ടിഫിക്കറ്റും അന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ കൈപ്പറ്റുമെങ്കിലും സ്‌കൂൾ ആനിവേഴ്‌സറിയുടെ അന്നാണ് സ്‌കൂളിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾക്ക് അത് കയ്യിൽ തരുന്നത് അതുവരെ അത് പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ റൂമിൽ വയ്ക്കും.അങ്ങനെ സ്‌കൂൾ ലൈഫിലെ അവസാന ആനിവേഴ്‌സറി. കുട്ടികളുടെ parents ഒക്കെ വരാറുണ്ടെങ്കിലും മ്മടെ വീട്ടുകാർ ഇതിലൊന്നും വരാറില്ലായിരുന്നു,..അതിനു തൊട്ടു മുൻപുള്ള വര്ഷം വരെ..!! പക്ഷെ ആ വർഷം അനിയൻ അതെ സ്‌കൂളിൽ എത്തി എന്ന വാസ്തവം ഞാൻ ഓർത്തില്ല!!അന്നും ഇന്നും മ്മക്ക് ഉള്ളതിന്റെ ഇരട്ടി സ്ഥാനം ഇളയവന് കൊടുത്തിരുന്ന വീട്ടുകാർ അനിയന്റെ സ്‌കൂൾ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ ആനിവേഴ്സറിയിൽ പങ്കെടുക്കണം എന്ന അവന്റെ ഉഗ്രശാസനയ്ക്കു മുന്നിൽ വഴങ്ങി. സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞസമയത് സ്‌കൂളിന് വെളിയിൽ കൂട്ടുകാരുമായി സൊറ പറഞ്ഞു നിൽക്കാൻ നേരം അതാ വരുന്നു ഒരു പരിചയമുള്ള ബുള്ളറ്റ്.ഫുൾ ഫാമിലി!! ആദ്യമേ ഒരു കൗതുകം തോന്നിയെങ്കിലും ആ കൗതുകം ഒരു പ്രളയഭീതി ആയി മാറാൻ അധിക സമയം എടുത്തില്ല.വീട്ടുകാരുടെ നോട്ടത്തിൽ, ആ വർഷം ഗിത്താർ കൈകൊണ്ടു പോലും തൊടാത്ത ഞാൻ,സ്‌കൂളിലെ മത്സരങ്ങളിൽ (പോരാഞ്ഞിട്ട് പുറത്തും) പങ്കെടുത്തിരുന്നു എന്നറിയുമ്പോൾ ഉണ്ടാവാനിടയുള്ള ഞെട്ടൽ .സമ്മാനദാനത്തിൽ എന്റെ പേര് വിളിച്ചാൽ "മൈലാഞ്ചി അണിയാം"
അത് തന്നെ സംഭവിച്ചു,അവർ അകത്തു കയറി ഇരുന്നു,
നിമിഷങ്ങൾ യുഗങ്ങൾ പോലെ തോന്നി, കയ്യടിയേക്കാൾ ഉയരത്തിൽ നെഞ്ചിടിപ്പ് എനിക്ക് തന്നെ കേൾക്കാം,പങ്കെടുത്ത മത്സരങ്ങളിൽ പ്രോത്സാഹന സമ്മാനം പോലും കിട്ടേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് വരെ ആഗ്രഹിച്ചു. ഗാനമേളയുടെയും ഓർക്കസ്ട്രയുടെയും സമ്മാനം കുഴപ്പമില്ല,എന്റെ പേര് വിളിക്കില്ല, സമ്മാനം വാങ്ങാൻ പോവുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ ചെന്നില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല..പക്ഷെ സോളോയുടെ കാര്യം അങ്ങനല്ലല്ലോ എന്റെ പേര് തന്നെ വിളിക്കും. അങ്ങനെ ആ ദുരന്ത നിമിഷം വന്നെത്തി,
സ്‌കൂൾ ലെവൽ ഓർക്കസ്ട്ര വിളിച്ചു,ഗാനമേള വിളിച്ചു,സോളോ ഗിറ്റാർ വിളിച്ചു,ഇതേ ഫോർമാറ്റിൽ സബ്‌ജില്ലയും, ജില്ലയും വിളിച്ചു..മൂന്നു സ്ഥലങ്ങളിലും ഞങ്ങടെ പേര് വന്നു. സമ്മാനം വാങ്ങാൻ നേരം എന്റെ മനസിലെ ചിന്ത എങ്ങനെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കയറും എന്നതായിരുന്നു.
ഇതിനൊക്കെ പുറമെ,ലഡ്ഡുവിനു മുകളിലെ ഉണക്കമുന്തിരി പോലെ പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ ഒരു ആഹ്വാനം "സ്‌കൂൾ ടീമിന്റെ ഓർക്കസ്ട്ര ഇപ്പോൾ ഉണ്ടാവും" എന്ന്...സബാഷ്!!!
എന്തായാലും പരിപാടികൾ മുഴുമിക്കാതെ വീട്ടുകാർ തിരികെപ്പോയി,യാന്ത്രികമായി ബാക്കി പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുത്തു ഒരു എട്ടരയോടെ തോളത്തു ഒരു ബാഗും കയ്യിൽ ഗിത്താറുമായി സൈക്കിളിൽ ഞാൻ തിരികെ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു.
പ്രതീക്ഷിച്ച സ്ഫോടനം ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കിലും ഒരു ശശ്മാനമൂകതയാണ് പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവിടെ ഞാൻ നേരിടേണ്ടി വന്നത്..
ദൈവം സഹായിച്ചു SSLC ക്കു വലിയ പരിക്കില്ലാതെ പാസായതുകൊണ്ടു ശിഷ്ടകാലം ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വിഷയമുണ്ടായില്ല, എന്തായാലും അതോടു കൂടി ഗിത്താർ വായനയ്ക്ക് നോം വിട പറഞ്ഞു (പകരം കീബോർഡിലേക്കു പ്രയാണം നടത്തി..എന്തെങ്കിലും ഒരു ദുഃശീലം ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്താ ഒരു രസം!!)
No comments:
Post a Comment