കൊറോണയുടെ തേപ്പ് കാരണം കഴിഞ്ഞ 4 മാസമായി വെള്ളിയാഴ്ച്ചകളിലെ ജുമുഅഃ നമസ്കാരം മുടങ്ങി കിടക്കുന്ന കാര്യം ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചകളിലും സങ്കടത്തോടെ ഓർത്തപ്പോൾ ആണ് മനസ് പിന്നിലേക്ക് ഒരു ലക്കും ലഗാനും ഇല്ലാതെ പാഞ്ഞു സ്‌കൂൾ കാലഘട്ടത്തിൽ എത്തി നിന്നതു. നാലാം ക്ലാസ് വരെ രാവിലെ സ്‌കൂളിൽ കയറിയാൽ വൈകുന്നേരമേ പുറത്തു ഇറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കൂ എന്നത് കാരണം,ഹൈസ്‌കൂൾ ബിൽഡിങ്ങിൽ അഞ്ചാം ക്‌ളാസിലേക്കു എത്തിയപ്പോൾ മുതൽ ആണ് മുടക്കം വരാതെ ജുമുഅക്ക് പോയി തുടങ്ങിയത് (എല്ലാ ദിവസവും ഉച്ചക്ക് 1 :00 മുതൽ 2:00 വരെ ആണ് ലഞ്ച് ബ്രെക്ക് എങ്കിലും,വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ മാത്രം അത് ഉച്ചയ്ക്ക് 12:30 മുതൽ 2:10 വരെ ആരുന്നു).അന്നൊക്കെ വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ച ആയാൽ ഞാനും അജ്മലും നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ഫുഡും കഴിച്ചു,മുപ്പാലത്തിനു കുറച്ചു അടുത്തുള്ള കച്ചിപ്പള്ളിയിൽ ആണ് പോകാറ്.(അവിടെ ഗുജറാത്തികൾക്കു മാത്രമായി ഒരു ഗുജറാത്തി സ്ട്രീറ്റ് ഉണ്ട്,അവിടെ ഉള്ള മുസ്‌ലിം സഹോദരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പണിതതാണ് ആ പള്ളി,പ്രസംഗം എല്ലാം ഹിന്ദി ഭാഷയിൽ ആണ്.ഞങ്ങൾ ആ പള്ളി സെലക്ട് ചെയ്യാൻ കാരണം അവിടെ 1:00 മണിക്ക് തുടങ്ങി 1:20 ആവുമ്പോളേക്കും നിസ്കാരം കഴിയും,ബാക്കി പള്ളികളിൽ 1:25-1:45 വരെ പോകും. ഇതാവുമ്പോ 1:20 തൊട്ടു 2:10 വരെ ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ കളിക്കാൻ സമയം കിട്ടും.അങ്ങനെ സ്ഥിരം പോയി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് വേറെ ഒരു കൗതുകം ഞങ്ങളെ ഹഠാദാകർഷിച്ചത്, പള്ളിയുടെ ഗേറ്റ് കടന്നാൽ അകത്തേക്കുള്ള വഴിയിൽ എല്ലാവര്ക്കും എടുക്കാൻ വേണ്ടി മിക്കപ്പോഴും നോട്ടീസുകൾ വച്ചിട്ടുണ്ടാവും,വല്ല പുതിയ കടകളുടെ പരസ്യമോ, വല്ല മതപ്രഭാഷണ പാരമ്പരയുടെയോ, പുതിയ ട്യൂഷൻ സെന്ററുകളുടെയോ അങ്ങനെ. ഓസിനു കിട്ടിയാൽ ആസിഡും കുടിക്കുന്ന ഒരു പ്രായത്തിൽ പെട്ടതിന്റെ പ്രശ്നം ആണോ എന്നറിയില്ല,ഞങ്ങൾ പള്ളിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു ഓരോ അടുക്കിൽ നിന്നും എട്ടുപത്തു നോട്ടീസ് വീതം ഇങ്ങെടുക്കും. എന്നിട്ടു മൂത്രപ്പുരയിൽ പോയി മൂത്രം ഒഴിപ്പു കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങി വരുന്ന വഴിക്കു വീണ്ടും ഒരു പിടി എടുക്കും, പിന്നീട് നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞു വരാൻ നേരം അന്നേരവും ഇതേ ക്വാണ്ടിറ്റി പൊക്കും..ഒക്കെക്കഴിഞ്ഞു എണ്ണി നോക്കിയാൽ കുറഞ്ഞത് ഒരു 20 -25 നോട്ടീസ് കയ്യിലുണ്ടാവും.എന്നിട്ട് പള്ളി പിരിഞ്ഞാൽ നേരെ ഇതുമായി മുപ്പാലത്തിന്റെ അടുത്തുള്ള കടവിലേക്ക് പോയി അവിടെ ഇരുന്നു നോട്ടീസ് ഒന്ന് വായിച്ച ശേഷം അത് വച്ച് ബോട്ടുകൾ ഉണ്ടാക്കി ഒഴുക്കി വിടും,ഇടയ്ക്കിടെ പ്ലെയിൻ ഉണ്ടാക്കി മുപ്പാലത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്നും പറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും (ഏതേലും പാവപ്പെട്ടവർ അവരുടെ കടയുടെ പരസ്യത്തിന് വച്ചിരുന്ന സാധനമാണ് എന്നും, ഇതൊക്കെ ദൈവകോപം കിട്ടുന്ന കാര്യമാണ് എന്നൊന്നും ചിന്തിക്കാനുള്ള മൂള അന്നില്ലല്ലോ.)അങ്ങനെ ഇതേ പരിപാടി ഞങ്ങൾ സ്ഥിരമായി തുടർന്ന് പോന്നു(ദൈവം ഒഴിച്ച് വേറെ ആരാലും പിടിക്കപ്പെടാതെ).
ഒരിക്കൽ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞു ഞാനും അജ്മലും 'നിജാം പാക്ക്'എന്ന പേരിൽ ഒരു റോസ് കവറിൽ കിട്ടിയിരുന്ന സുഗന്ധ പാക്കിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു, അന്നതിനു പത്തോ ഇരുപതോ പൈസയെ ഉള്ളൂ,പക്ഷെ ക്വാണ്ടിറ്റി ഒട്ടും ഇല്ല.അപ്പോളാണ് ടീവിയിൽ 'പാൻ-പരാഗ്-പാൻമസാല" എന്ന പരസ്യം കണ്ടതും അത് നീലനിറത്തിൽ ഉള്ള അല്പം കൂടി വലിയ പാക്കറ്റ് ആണെന്നും ഞാൻ ഓർത്തത്.അന്ന് അവിടൊക്കെ ചെറിയ പാൻ കടകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും 'അവിടൊക്കെ മയക്കുമരുന്ന് കാണും' എന്ന ഒരു മിഥ്യാധാരണ വച്ച് പുലർത്തിയിരുന്നതിനാൽ റിസ്ക് എടുക്കാൻ തയാറാവാതെ എന്റെ വീടിന്റെ തൊട്ടു മുന്നിൽ ഉള്ള വീട്ടിലെ ഇക്കാമാരു നടത്തുന്ന ഒരു ചെറിയ മാടക്കടയിൽ ചെന്ന് സംഭവം വാങ്ങാം എന്ന് കരുതി (പാൻമസാല ഒക്കെ അത്ര നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഐറ്റം ആയിരുന്നില്ല)ഞങ്ങൾ നേരെ ചെന്ന് ഇക്കായോട് പാൻ പരാഗ് പാൻ മസാല രണ്ടു പാക്കറ്റ് ചോദിച്ചു. ഇക്ക എന്നെ നോക്കി ഒരു ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് ഒരു ക്രീം-ഗോൾഡൻ മിക്സ് കളർ പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു തന്നു. എനിക്കാകെ സംശയമായി ഞാൻ ചോദിച്ചു ഇത് നീല കളറിൽ അല്ലെ ഉള്ളത്? എന്ന്. അപ്പൊ ഇക്ക പറഞ്ഞു " ഇപ്പൊ ഇങ്ങനാണ് വരുന്നത്" എന്ന്.എന്തായാലും അയൽവാസി അല്ലെ,നമുക്ക് ദോഷമുള്ളതൊന്നും തരില്ലല്ലോ എന്ന് കരുതി സംഭവവും വാങ്ങി ഞാനും അജ്മലും നേരെ സൈക്കിളും എടുത്തു വിട്ടു. തോടിന്റെ കരയിൽ വണ്ടി നിർത്തി ഞങ്ങൾ പാക്കറ്റുകൾ പൊട്ടിച്ചു, ഞാൻ കയ്യിലേക്ക് ഇട്ടതും ഒരുമാതിരി (നിറം കൃത്യമായി ഓർക്കുന്നില്ല,വെള്ള ആയിരുന്ന പോലൊരു ഓർമ്മ) പൊടി. പക്ഷെ ഞാൻ ടീവിയിൽ കണ്ടത് ബ്രൗൺ തരിത്തരി പോലെ ആണല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചതും അജ്മൽ പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു നേരെ വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി, അത് കണ്ടു ഞാനും. ഒരു സുഖമില്ലാത്ത രുചി ആണല്ലോ എന്ന് അവനോടു പറയാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ ആസ്പിൻവാൾ കമ്പനിയുടെ മതിലിൽ സൈക്കിൾ ഉൾപ്പടെ ചാരി നിന്നു 'Good night, good night! Parting is such sweet sorrow, That I shall say good night till it be morrow'എന്നൊക്കെ ഷേക്ക്സ്പിയർ ഡയലോഗ്സ് ഒരു ഇടതടവില്ലാതെ വച്ച് കാച്ചുന്നു...എന്നിട്ടു മതിലിൽ ചാരിക്കിടന്നു സൈക്കിൾ ചവിട്ടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഞാൻ ഒഴികെയുള്ള സകല സാധനങ്ങളും എനിക്ക് ചുറ്റും കിടന്നു കറങ്ങുന്ന പോലെയും..എന്തോ ഒരു ഉൾവിളിയാലെ ഞാൻ അത് തുപ്പി,ഉടനെ അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് അവനെക്കൊണ്ടും തുപ്പിച്ചു കുറെ ഒക്കെ അവൻ ഇറക്കി എന്ന് അവൻ തുപ്പിയത് കണ്ടപ്പോൾ ആണ് മനസിലായത്.. പിന്നെ കുറെ നേരം അവിടിരുന്നു.ആ പാക്കറ്റ് വായിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ആണ് Ghutka എന്ന പേര് കാണുന്നത്..എങ്ങും പാൻ മസാല എന്ന പേരെ ഇല്ല...കുറച്ചു നേരം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നു എല്ലാ സംഭവങ്ങളും കറക്കം നിർത്തി എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ സൈക്കിളിൽ കയറാൻ നോക്കി. അവൻ ആണെങ്കിൽ ക്യാരീരിൽ ഇരുന്നു സീറ്റിൽ തല വച്ച് കൊഞ്ച് പരുവത്തിൽ ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്നു,'നേരം വെളുക്കുമ്പം ഒന്ന് വിളിച്ചേക്കണേ' എന്നും പറഞ്ഞു .അവസാനം സൈക്കിളും ഉരുട്ടി (ചവിട്ടാൻ വേണ്ടി കയറാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല,മനസ്സ് വിചാരിക്കുന്നിടത്തു കാൽ എത്തുന്നില്ല) ഒരുവിധം ഞങ്ങൾ കോൺവെന്റ് സ്‌ക്വയറിൽ ഉള്ള ചാക്കോച്ചന്റെ ബേക്കറിയിൽ എത്തി (എന്നും വൈകിട്ട് ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞു വരാൻ നേരം അവിടെ നിന്ന് വിവറോളും കൂൾ ഡ്രിങ്ക്‌സും കുടിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്) ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു ചേട്ടാ,ആകെ അഞ്ചു രൂപ ഉണ്ട്,ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തമായി കഴിയ്ക്കാനും കുടിക്കാനും വല്ലതും വേണം,എന്നിട്ടു നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു,പുള്ളി പൈസ നോക്കാതെ വയറു നിറച്ചു അവിടെ ഉള്ള ഐറ്റംസ് തന്നു പൈസ പിന്നീട് കൊടുത്താൽ മതി എന്നും പറഞ്ഞു.കുറച്ചൊക്കെ പോയെങ്കിലും എവിടെയൊക്കെയോ എട്ടു പത്തു കിളികൾ കൂടി തലയിൽ നിന്നും ഇനിയും പോകാനുണ്ട് എന്ന് തോന്നി.സമയം നോക്കിയപ്പോൾ 2:25.ഇനിയും കിളികളെ ഓടിക്കാൻ നിന്നിട്ടു കാര്യമില്ല എന്നോർത്ത് ഒരുവിധം പറപ്പിച്ചു സ്‌കൂളിൽ എത്തി സൈക്കിൾ ഷെഡിലേക്കു സൈക്കിൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു ക്ലാസിലേക്കു ഓടാൻ തുടങ്ങി. നോക്കിയപ്പോൾ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ എട്ടു പത്തു പിള്ളേർ നിരന്നു നിൽക്കുന്നു,ഒപ്പം NCC മാഷ് ആയ പയസ് സാർ തൻ്റെ ലാത്തി (മൂപ്പരുടെ ചൂരൽ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഏകദേശം ലാത്തിയുടെ അത്ര വണ്ണമുണ്ട്)ചുഴറ്റി നിൽക്കുന്നു,ഞങ്ങൾ രണ്ടു ഡീസന്റ് പാർട്ടിസ് അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ നേരെ ക്ളാസിലേക്ക് നടന്നു,മാഷും കുട്ട്യോളും അത്ഭുതത്തോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നു,അവരെ കടന്നതും മാഷ് ഞങ്ങളോട് നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് മാഷുടെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു, ഞങ്ങൾ ചെന്നതും സകല അവന്മാരും ചിരി.മാഷ് ചോദിച്ചു :"ഇവന്മാരെ ഇവിടെ നിർത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് അറിയാമോ?
ഞങ്ങൾ :" ഇല്ല!!"
മാഷ്: "2:10 നു ഫൈനൽ ബെൽ അടിച്ചിട്ടും 2:15 ആയിട്ടും ക്ലാസിൽ കയറാതെ നിന്നതിനാ"
ഞങ്ങൾ :'ഓ റിയലി??its too bad' എന്ന റോളിൽ അവരെ നോക്കി
മാഷ് : "ഇപ്പൊ സമയം എത്രയായെന്നു അറിയാമോ?"
അജ്മൽ: "എന്റെ വാച്ചിൽ 2:40 ആണ്,പക്ഷെ അത് അല്പം ഫാസ്റ്റാ,ഡേയ് നിന്റെ വാച്ചിലെ സമയം കറക്ട് അല്ലേ,അത് പറഞ്ഞുകൊട്"
മാഷ് വാച്ചിലെ സമയം അഡ്ജസ്റ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി സമയം ചോദിച്ചതാണെന്നാണ് കിളികൾ ഇനിയും പോയിട്ടില്ലാത്ത അവന്റെ ധാരണ.
മാഷ് ഉടനെ അവിടെ നിന്ന ലേറ്റ് comers നെ പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ടു ഞങ്ങളോട് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞു, ആദ്യമേ അവനെ തിരിച്ചു നിർത്തി സാറിന്റെ ചൂരൽ ഉയർന്നു താണ് വന്നു അവന്റെ ചന്തിക്കു ഒരെണ്ണം കിട്ടി.സാധാ ഗതിയിൽ ഒരു ചാട്ടവും ഒരു നിലവിളിയും രണ്ടു കയ്യും ചന്തിയിൽ ഉരച്ചു വേദന മാറ്റലും നടക്കേണ്ട സീനിനു പകരം നടന്നത് ഒരു കുലുക്കവും ഇല്ലാതെ അവൻ നിൽക്കുന്നു,ഒപ്പം "ആഹാ!!" എന്നൊരു ശബ്ദവും,ഒരെണ്ണം കൂടി കിട്ടിയപ്പോൾ ആണ് ആദ്യമായി അവന് വേദന ഫീൽ ആയതു,ചന്തി തടവി..അപ്പൊ മനസിലായി അവൻ്റെ കിളികളുടെ കൂട്ടിൽ തന്നെ പടക്കം പൊട്ടി എന്നു,സകലതും പറന്നു.അടുത്തതായി എൻ്റെ ചാൻസ്! സാറിന്റെ കൈ ഉയർന്നു താണു,അവൻ "ആഹാ"പറഞ്ഞതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസിലായത്,ശരിക്കും കിളി പറക്കുക എന്നത് അന്നാണ് മനസിലായത്,അടിയുടെ വേദനയേക്കാൾ സ്വബോധം ഫുൾ ആയി തിരിച്ചു കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖം,"ആഹാ",രണ്ടാമത്തേതിൽ എനിക്ക് റൂട്ട് ഫുൾ ക്ലിയർ ആയി, ഞങ്ങൾ ക്ളാസിലേക്ക് പോയി.
അയൽവാസി ആയ ആ ഇക്കാ ഒരു എട്ടിന്റെ പണി കൂടെ തന്നു, നേരെ എന്റെ വീട്ടിൽ പോയി പറഞ്ഞു "അഫ്സലും കൂട്ടുകാരനും കൂടി പാൻപരാഗ് വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ടു പോയി" എന്ന്
അങ്ങേർക്കു ഒരു പണി കൊടുക്കണം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു ഞങ്ങൾ നടന്നു. അങ്ങനിരിക്കെ ഒരു ദിവസം പള്ളിയിൽ നിന്നും നോട്ടീസ് പൊക്കിയ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു A4 സൈസിൽ ഫോട്ടോസ്റ്റാറ്റ് എടുത്ത പോലെ കയ്യെഴുത്തിൽ ഉള്ള ഒരു നോട്ടീസ് കിട്ടി,ക്വാണ്ടിറ്റി കുറവായതു കൊണ്ട് (ഏകദേശം മൊത്തം ഒരു 50 എണ്ണം കാണും) ഞങ്ങൾ രണ്ടും കൂടി ഒരു 7-8 എണ്ണമേ എടുത്തുള്ളൂ,മടക്കി പോക്കറ്റിൽ വച്ച് നിസ്കാരത്തിനു ശേഷം തോട്ടിന്കരയിൽ ചെന്ന് ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ആണ് ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന നോട്ടീസ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ആ നോട്ടീസിന്റെ 20 കോപ്പി എടുത്തു circulate ചെയ്യണം,ചെയ്‌താൽ ഒരുപാടു ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടാവും, അത് കീറിക്കളയുകയോ നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ ഒരുപാട് ദോഷങ്ങളും ഉണ്ടാവും,എന്നിട്ടു രണ്ടു സിറ്റുവേഷനുകളിലും പലർക്കും ഉണ്ടായ അനുഭവങ്ങളുടെ എക്‌സാമ്പിളുകൾ,വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു (ഇത് കീറിക്കളഞ്ഞ ഒരാളെ അടുത്ത ദിവസം ആന കുത്തി,ഇതിന്റെ കോപ്പി എടുത്തു വിതരണം ചെയ്ത നാല് പേർക്ക് ലോട്ടറി അടിച്ചു,ആ ലൈനിൽ).അന്നത്തെ ആ പ്രായത്തിൽ ഇതൊക്കെ സത്യമാവും എന്ന് വിശ്വസിച്ചു 'പാൻപരാഗ് കഴിക്കാതെ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ കിളി പോയി.ബാക്കി പരസ്യ നോട്ടീസുകൾ ഒക്കെ അവിടെ കളഞ്ഞു ഈ സ്‌പെഷ്യൽ നോടീസുമായി ഞങ്ങൾ ക്ലാസിൽ പോയി.എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് കൂലങ്കഷമായി ചിന്തിച്ചു. ഒന്നും രണ്ടുമല്ല എട്ടോളം കോപ്പി ആണ് കയ്യിൽ ഉള്ളത്..ഓരോന്നിന്റെയും 20 കോപ്പി വീതം എടുക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പൈസ എത്രയാവും..അപ്പോഴാണ് ഒരു മിന്നായം പോലെ ഒരു ഐഡിയ മനസ്സിൽ ഉദിച്ചത്. ഞാൻ അജ്മലിനോട് പറഞ്ഞു "വിഷമിക്കണ്ടാ അളിയാ,വഴിയുണ്ട്,ഇത് നമ്മൾ നശിപ്പിച്ചാൽ അല്ലെ കുഴപ്പമുള്ളൂ..വേറെ കോപ്പി എടുത്തു കൊടുത്തില്ലെന്നു വച്ച് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലല്ലോ.നമുക്ക് അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച വരെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം,കുറച്ചുകൂടി കോപ്പി വേണം. ഉള്ള കോപ്പികൾ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് എന്തിനാ ഇനിയും കോപ്പി എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഇതേ നോട്ടീസിന്റെ കുറെ ഏറെ കോപ്പികൾ വീണ്ടും പള്ളിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു (കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച എടുത്തുകൊണ്ടുപോയാ ഹതഭാഗ്യരിൽ ഏതൊക്കെയോ ആളുകൾ കോപ്പികൾ എടുത്തു കൊണ്ട് വച്ചിരിക്കുന്നു) ഞങ്ങൾ വീണ്ടും 10-15 എണ്ണം വീതം പൊക്കി. നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞത് ഞാൻ അവനോടു ഐഡിയ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. നോട്ടീസുകൾ എല്ലാം കൂടി ഒരുമിച്ചു വച്ച് ഞങ്ങൾ നേരെ അയൽവാസി ഇക്കാടെ മാടക്കടയുടെ സൈഡിൽ ഇക്ക കാണാതെ എത്തി വെയിറ്റ് ചെയ്തു.ഇടയ്ക്കു ഒന്നുരണ്ടുപേർ സര്ബത്തു കുടിക്കാൻ വന്നു ഓർഡർ ചെയ്തിട്ട് കടയുടെ സൈഡിലെ മതിലിൽ പോയി ഇരുന്നു.,ഇക്ക സര്ബത്തു ഉണ്ടാക്കാൻ തിരിഞ്ഞ ഗ്യാപ്പിൽ ആ നോടീസുകൾ ആരും കാണാതെ ഞാൻ മുട്ടായി ഭരണികളുടെ ഇടയിൽ തിരുകി വച്ചിട്ട് on the spot മുങ്ങി. അന്നേരത്തെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഇപ്പോളും എനിക്ക് കേൾക്കാം ഇത് എഴുതുമ്പോൾ പോലും)
എന്തായാലും അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ഞങ്ങൾ ഇക്ക പോവുന്ന പള്ളിയിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു,അവിടെ നേരത്തെ എത്തി കാത്തു നിന്നു. ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ തന്നെ സംഭവിച്ചു,ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് 100-150 കോപ്പികളുമായി ഇക്ക പള്ളിയിൽ എത്തി.
ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലം അപകടത്തിൽ പെടേണ്ട കുട്ടികളെ അപകടത്തിലേക്ക് തന്നെ തള്ളി വിട്ട അങ്ങേർക്കു ഞങ്ങൾ കൊടുത്ത ആ പണിയിൽ ഞങ്ങൾ ഇന്നും കൃതാർത്ഥരാണ്
ഒരിക്കൽ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞു ഞാനും അജ്മലും 'നിജാം പാക്ക്'എന്ന പേരിൽ ഒരു റോസ് കവറിൽ കിട്ടിയിരുന്ന സുഗന്ധ പാക്കിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു, അന്നതിനു പത്തോ ഇരുപതോ പൈസയെ ഉള്ളൂ,പക്ഷെ ക്വാണ്ടിറ്റി ഒട്ടും ഇല്ല.അപ്പോളാണ് ടീവിയിൽ 'പാൻ-പരാഗ്-പാൻമസാല" എന്ന പരസ്യം കണ്ടതും അത് നീലനിറത്തിൽ ഉള്ള അല്പം കൂടി വലിയ പാക്കറ്റ് ആണെന്നും ഞാൻ ഓർത്തത്.അന്ന് അവിടൊക്കെ ചെറിയ പാൻ കടകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും 'അവിടൊക്കെ മയക്കുമരുന്ന് കാണും' എന്ന ഒരു മിഥ്യാധാരണ വച്ച് പുലർത്തിയിരുന്നതിനാൽ റിസ്ക് എടുക്കാൻ തയാറാവാതെ എന്റെ വീടിന്റെ തൊട്ടു മുന്നിൽ ഉള്ള വീട്ടിലെ ഇക്കാമാരു നടത്തുന്ന ഒരു ചെറിയ മാടക്കടയിൽ ചെന്ന് സംഭവം വാങ്ങാം എന്ന് കരുതി (പാൻമസാല ഒക്കെ അത്ര നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഐറ്റം ആയിരുന്നില്ല)ഞങ്ങൾ നേരെ ചെന്ന് ഇക്കായോട് പാൻ പരാഗ് പാൻ മസാല രണ്ടു പാക്കറ്റ് ചോദിച്ചു. ഇക്ക എന്നെ നോക്കി ഒരു ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് ഒരു ക്രീം-ഗോൾഡൻ മിക്സ് കളർ പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു തന്നു. എനിക്കാകെ സംശയമായി ഞാൻ ചോദിച്ചു ഇത് നീല കളറിൽ അല്ലെ ഉള്ളത്? എന്ന്. അപ്പൊ ഇക്ക പറഞ്ഞു " ഇപ്പൊ ഇങ്ങനാണ് വരുന്നത്" എന്ന്.എന്തായാലും അയൽവാസി അല്ലെ,നമുക്ക് ദോഷമുള്ളതൊന്നും തരില്ലല്ലോ എന്ന് കരുതി സംഭവവും വാങ്ങി ഞാനും അജ്മലും നേരെ സൈക്കിളും എടുത്തു വിട്ടു. തോടിന്റെ കരയിൽ വണ്ടി നിർത്തി ഞങ്ങൾ പാക്കറ്റുകൾ പൊട്ടിച്ചു, ഞാൻ കയ്യിലേക്ക് ഇട്ടതും ഒരുമാതിരി (നിറം കൃത്യമായി ഓർക്കുന്നില്ല,വെള്ള ആയിരുന്ന പോലൊരു ഓർമ്മ) പൊടി. പക്ഷെ ഞാൻ ടീവിയിൽ കണ്ടത് ബ്രൗൺ തരിത്തരി പോലെ ആണല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചതും അജ്മൽ പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു നേരെ വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തി, അത് കണ്ടു ഞാനും. ഒരു സുഖമില്ലാത്ത രുചി ആണല്ലോ എന്ന് അവനോടു പറയാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ ആസ്പിൻവാൾ കമ്പനിയുടെ മതിലിൽ സൈക്കിൾ ഉൾപ്പടെ ചാരി നിന്നു 'Good night, good night! Parting is such sweet sorrow, That I shall say good night till it be morrow'എന്നൊക്കെ ഷേക്ക്സ്പിയർ ഡയലോഗ്സ് ഒരു ഇടതടവില്ലാതെ വച്ച് കാച്ചുന്നു...എന്നിട്ടു മതിലിൽ ചാരിക്കിടന്നു സൈക്കിൾ ചവിട്ടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഞാൻ ഒഴികെയുള്ള സകല സാധനങ്ങളും എനിക്ക് ചുറ്റും കിടന്നു കറങ്ങുന്ന പോലെയും..എന്തോ ഒരു ഉൾവിളിയാലെ ഞാൻ അത് തുപ്പി,ഉടനെ അവന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് അവനെക്കൊണ്ടും തുപ്പിച്ചു കുറെ ഒക്കെ അവൻ ഇറക്കി എന്ന് അവൻ തുപ്പിയത് കണ്ടപ്പോൾ ആണ് മനസിലായത്.. പിന്നെ കുറെ നേരം അവിടിരുന്നു.ആ പാക്കറ്റ് വായിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ആണ് Ghutka എന്ന പേര് കാണുന്നത്..എങ്ങും പാൻ മസാല എന്ന പേരെ ഇല്ല...കുറച്ചു നേരം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നു എല്ലാ സംഭവങ്ങളും കറക്കം നിർത്തി എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ സൈക്കിളിൽ കയറാൻ നോക്കി. അവൻ ആണെങ്കിൽ ക്യാരീരിൽ ഇരുന്നു സീറ്റിൽ തല വച്ച് കൊഞ്ച് പരുവത്തിൽ ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്നു,'നേരം വെളുക്കുമ്പം ഒന്ന് വിളിച്ചേക്കണേ' എന്നും പറഞ്ഞു .അവസാനം സൈക്കിളും ഉരുട്ടി (ചവിട്ടാൻ വേണ്ടി കയറാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല,മനസ്സ് വിചാരിക്കുന്നിടത്തു കാൽ എത്തുന്നില്ല) ഒരുവിധം ഞങ്ങൾ കോൺവെന്റ് സ്‌ക്വയറിൽ ഉള്ള ചാക്കോച്ചന്റെ ബേക്കറിയിൽ എത്തി (എന്നും വൈകിട്ട് ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞു വരാൻ നേരം അവിടെ നിന്ന് വിവറോളും കൂൾ ഡ്രിങ്ക്‌സും കുടിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്) ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു ചേട്ടാ,ആകെ അഞ്ചു രൂപ ഉണ്ട്,ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തമായി കഴിയ്ക്കാനും കുടിക്കാനും വല്ലതും വേണം,എന്നിട്ടു നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു,പുള്ളി പൈസ നോക്കാതെ വയറു നിറച്ചു അവിടെ ഉള്ള ഐറ്റംസ് തന്നു പൈസ പിന്നീട് കൊടുത്താൽ മതി എന്നും പറഞ്ഞു.കുറച്ചൊക്കെ പോയെങ്കിലും എവിടെയൊക്കെയോ എട്ടു പത്തു കിളികൾ കൂടി തലയിൽ നിന്നും ഇനിയും പോകാനുണ്ട് എന്ന് തോന്നി.സമയം നോക്കിയപ്പോൾ 2:25.ഇനിയും കിളികളെ ഓടിക്കാൻ നിന്നിട്ടു കാര്യമില്ല എന്നോർത്ത് ഒരുവിധം പറപ്പിച്ചു സ്‌കൂളിൽ എത്തി സൈക്കിൾ ഷെഡിലേക്കു സൈക്കിൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു ക്ലാസിലേക്കു ഓടാൻ തുടങ്ങി. നോക്കിയപ്പോൾ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ എട്ടു പത്തു പിള്ളേർ നിരന്നു നിൽക്കുന്നു,ഒപ്പം NCC മാഷ് ആയ പയസ് സാർ തൻ്റെ ലാത്തി (മൂപ്പരുടെ ചൂരൽ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഏകദേശം ലാത്തിയുടെ അത്ര വണ്ണമുണ്ട്)ചുഴറ്റി നിൽക്കുന്നു,ഞങ്ങൾ രണ്ടു ഡീസന്റ് പാർട്ടിസ് അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ നേരെ ക്ളാസിലേക്ക് നടന്നു,മാഷും കുട്ട്യോളും അത്ഭുതത്തോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നു,അവരെ കടന്നതും മാഷ് ഞങ്ങളോട് നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് മാഷുടെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു, ഞങ്ങൾ ചെന്നതും സകല അവന്മാരും ചിരി.മാഷ് ചോദിച്ചു :"ഇവന്മാരെ ഇവിടെ നിർത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് അറിയാമോ?
ഞങ്ങൾ :" ഇല്ല!!"
മാഷ്: "2:10 നു ഫൈനൽ ബെൽ അടിച്ചിട്ടും 2:15 ആയിട്ടും ക്ലാസിൽ കയറാതെ നിന്നതിനാ"
ഞങ്ങൾ :'ഓ റിയലി??its too bad' എന്ന റോളിൽ അവരെ നോക്കി
മാഷ് : "ഇപ്പൊ സമയം എത്രയായെന്നു അറിയാമോ?"
അജ്മൽ: "എന്റെ വാച്ചിൽ 2:40 ആണ്,പക്ഷെ അത് അല്പം ഫാസ്റ്റാ,ഡേയ് നിന്റെ വാച്ചിലെ സമയം കറക്ട് അല്ലേ,അത് പറഞ്ഞുകൊട്"
മാഷ് വാച്ചിലെ സമയം അഡ്ജസ്റ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി സമയം ചോദിച്ചതാണെന്നാണ് കിളികൾ ഇനിയും പോയിട്ടില്ലാത്ത അവന്റെ ധാരണ.
മാഷ് ഉടനെ അവിടെ നിന്ന ലേറ്റ് comers നെ പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ടു ഞങ്ങളോട് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞു, ആദ്യമേ അവനെ തിരിച്ചു നിർത്തി സാറിന്റെ ചൂരൽ ഉയർന്നു താണ് വന്നു അവന്റെ ചന്തിക്കു ഒരെണ്ണം കിട്ടി.സാധാ ഗതിയിൽ ഒരു ചാട്ടവും ഒരു നിലവിളിയും രണ്ടു കയ്യും ചന്തിയിൽ ഉരച്ചു വേദന മാറ്റലും നടക്കേണ്ട സീനിനു പകരം നടന്നത് ഒരു കുലുക്കവും ഇല്ലാതെ അവൻ നിൽക്കുന്നു,ഒപ്പം "ആഹാ!!" എന്നൊരു ശബ്ദവും,ഒരെണ്ണം കൂടി കിട്ടിയപ്പോൾ ആണ് ആദ്യമായി അവന് വേദന ഫീൽ ആയതു,ചന്തി തടവി..അപ്പൊ മനസിലായി അവൻ്റെ കിളികളുടെ കൂട്ടിൽ തന്നെ പടക്കം പൊട്ടി എന്നു,സകലതും പറന്നു.അടുത്തതായി എൻ്റെ ചാൻസ്! സാറിന്റെ കൈ ഉയർന്നു താണു,അവൻ "ആഹാ"പറഞ്ഞതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസിലായത്,ശരിക്കും കിളി പറക്കുക എന്നത് അന്നാണ് മനസിലായത്,അടിയുടെ വേദനയേക്കാൾ സ്വബോധം ഫുൾ ആയി തിരിച്ചു കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖം,"ആഹാ",രണ്ടാമത്തേതിൽ എനിക്ക് റൂട്ട് ഫുൾ ക്ലിയർ ആയി, ഞങ്ങൾ ക്ളാസിലേക്ക് പോയി.
അയൽവാസി ആയ ആ ഇക്കാ ഒരു എട്ടിന്റെ പണി കൂടെ തന്നു, നേരെ എന്റെ വീട്ടിൽ പോയി പറഞ്ഞു "അഫ്സലും കൂട്ടുകാരനും കൂടി പാൻപരാഗ് വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ടു പോയി" എന്ന്
അങ്ങേർക്കു ഒരു പണി കൊടുക്കണം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു ഞങ്ങൾ നടന്നു. അങ്ങനിരിക്കെ ഒരു ദിവസം പള്ളിയിൽ നിന്നും നോട്ടീസ് പൊക്കിയ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു A4 സൈസിൽ ഫോട്ടോസ്റ്റാറ്റ് എടുത്ത പോലെ കയ്യെഴുത്തിൽ ഉള്ള ഒരു നോട്ടീസ് കിട്ടി,ക്വാണ്ടിറ്റി കുറവായതു കൊണ്ട് (ഏകദേശം മൊത്തം ഒരു 50 എണ്ണം കാണും) ഞങ്ങൾ രണ്ടും കൂടി ഒരു 7-8 എണ്ണമേ എടുത്തുള്ളൂ,മടക്കി പോക്കറ്റിൽ വച്ച് നിസ്കാരത്തിനു ശേഷം തോട്ടിന്കരയിൽ ചെന്ന് ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ആണ് ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന നോട്ടീസ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ആ നോട്ടീസിന്റെ 20 കോപ്പി എടുത്തു circulate ചെയ്യണം,ചെയ്‌താൽ ഒരുപാടു ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടാവും, അത് കീറിക്കളയുകയോ നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ ഒരുപാട് ദോഷങ്ങളും ഉണ്ടാവും,എന്നിട്ടു രണ്ടു സിറ്റുവേഷനുകളിലും പലർക്കും ഉണ്ടായ അനുഭവങ്ങളുടെ എക്‌സാമ്പിളുകൾ,വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു (ഇത് കീറിക്കളഞ്ഞ ഒരാളെ അടുത്ത ദിവസം ആന കുത്തി,ഇതിന്റെ കോപ്പി എടുത്തു വിതരണം ചെയ്ത നാല് പേർക്ക് ലോട്ടറി അടിച്ചു,ആ ലൈനിൽ).അന്നത്തെ ആ പ്രായത്തിൽ ഇതൊക്കെ സത്യമാവും എന്ന് വിശ്വസിച്ചു 'പാൻപരാഗ് കഴിക്കാതെ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ കിളി പോയി.ബാക്കി പരസ്യ നോട്ടീസുകൾ ഒക്കെ അവിടെ കളഞ്ഞു ഈ സ്‌പെഷ്യൽ നോടീസുമായി ഞങ്ങൾ ക്ലാസിൽ പോയി.എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് കൂലങ്കഷമായി ചിന്തിച്ചു. ഒന്നും രണ്ടുമല്ല എട്ടോളം കോപ്പി ആണ് കയ്യിൽ ഉള്ളത്..ഓരോന്നിന്റെയും 20 കോപ്പി വീതം എടുക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പൈസ എത്രയാവും..അപ്പോഴാണ് ഒരു മിന്നായം പോലെ ഒരു ഐഡിയ മനസ്സിൽ ഉദിച്ചത്. ഞാൻ അജ്മലിനോട് പറഞ്ഞു "വിഷമിക്കണ്ടാ അളിയാ,വഴിയുണ്ട്,ഇത് നമ്മൾ നശിപ്പിച്ചാൽ അല്ലെ കുഴപ്പമുള്ളൂ..വേറെ കോപ്പി എടുത്തു കൊടുത്തില്ലെന്നു വച്ച് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലല്ലോ.നമുക്ക് അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച വരെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം,കുറച്ചുകൂടി കോപ്പി വേണം. ഉള്ള കോപ്പികൾ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് എന്തിനാ ഇനിയും കോപ്പി എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഇതേ നോട്ടീസിന്റെ കുറെ ഏറെ കോപ്പികൾ വീണ്ടും പള്ളിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു (കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച എടുത്തുകൊണ്ടുപോയാ ഹതഭാഗ്യരിൽ ഏതൊക്കെയോ ആളുകൾ കോപ്പികൾ എടുത്തു കൊണ്ട് വച്ചിരിക്കുന്നു) ഞങ്ങൾ വീണ്ടും 10-15 എണ്ണം വീതം പൊക്കി. നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞത് ഞാൻ അവനോടു ഐഡിയ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. നോട്ടീസുകൾ എല്ലാം കൂടി ഒരുമിച്ചു വച്ച് ഞങ്ങൾ നേരെ അയൽവാസി ഇക്കാടെ മാടക്കടയുടെ സൈഡിൽ ഇക്ക കാണാതെ എത്തി വെയിറ്റ് ചെയ്തു.ഇടയ്ക്കു ഒന്നുരണ്ടുപേർ സര്ബത്തു കുടിക്കാൻ വന്നു ഓർഡർ ചെയ്തിട്ട് കടയുടെ സൈഡിലെ മതിലിൽ പോയി ഇരുന്നു.,ഇക്ക സര്ബത്തു ഉണ്ടാക്കാൻ തിരിഞ്ഞ ഗ്യാപ്പിൽ ആ നോടീസുകൾ ആരും കാണാതെ ഞാൻ മുട്ടായി ഭരണികളുടെ ഇടയിൽ തിരുകി വച്ചിട്ട് on the spot മുങ്ങി. അന്നേരത്തെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഇപ്പോളും എനിക്ക് കേൾക്കാം ഇത് എഴുതുമ്പോൾ പോലും)
എന്തായാലും അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ഞങ്ങൾ ഇക്ക പോവുന്ന പള്ളിയിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു,അവിടെ നേരത്തെ എത്തി കാത്തു നിന്നു. ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ തന്നെ സംഭവിച്ചു,ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് 100-150 കോപ്പികളുമായി ഇക്ക പള്ളിയിൽ എത്തി.
ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലം അപകടത്തിൽ പെടേണ്ട കുട്ടികളെ അപകടത്തിലേക്ക് തന്നെ തള്ളി വിട്ട അങ്ങേർക്കു ഞങ്ങൾ കൊടുത്ത ആ പണിയിൽ ഞങ്ങൾ ഇന്നും കൃതാർത്ഥരാണ്
No comments:
Post a Comment