Thursday, November 12, 2009

ള പോയ വള്ളി അഥവാ ഗട്സ് വന്ന നമ്പൂരിച്ചന്‍....

"പ് ര്‍ പ്ഫ്‌ പ്ശ്‌...... " "ഈശ്വരാ ഇത്‌ ഇനിയും തീര്‍ന്നില്ലേ...... " "...ങും..അപ്പവും മുട്ടറോസ്റ്റും... " "തെറ്റിയേഡേ ഹ ഹാ,പുട്ടും മുട്ടക്കറിയുമാഡേയ്‌.. " ഇതില്‍ ആദ്യം കേട്ട ശബ്ദകോലാഹലം അജ്മലിണ്റ്റെ മൂട്ടില്‍ നിന്നും,രണ്ടാമതു കേട്ട ദയനീയ വിളി നമ്പൂരിച്ചണ്റ്റെ വായില്‍ നിന്നുമായിരുന്നു.മൂന്നാമത്തെ ഡയലോഗ്‌ എണ്റ്റെ വക..(ഏതു ഭക്ഷണമാണു അവന്‍ കഴിച്ചതെന്നു മണത്തറിയാനുള്ള എണ്റ്റെ ശ്രമം)..നാലാമത്തെ ഡയലോഗ്ഗ്‌ ഏതു ഭക്ഷണമാ കഴിച്ചതെന്നുള്ള അജ്മലിണ്റ്റെ വെളിപ്പെടുത്തല്‍.. എന്നെയും അജ്മലിനേയും തമ്മില്‍ തെറ്റിച്ചേ അടങ്ങൂ എന്ന്‌ അഞ്ചാംക്ളാസ്സു മുതല്‍ തീരുമാനിച്ച്‌ കഠിനപ്രയത്നം നടത്തി പരാജയം സമ്മതിച്ച്‌ ഞങ്ങളുടെ നല്ല സുഹ്ര്‍ത്തുക്കളായ് മാറിയ ബാക്കി കൂട്ടുകാരെയും പിന്തള്ളി പത്താം ക്ളാസ്സില്‍ വെച്ചെങ്കിലും ഞങ്ങളെ തെറ്റിക്കണമെന്ന്‌ ആഗ്രഹിച്ച്‌ ക്ളാസിലെ ബെഞ്ചില്‍ എണ്റ്റെയും അജ്മലിണ്റ്റെയും ഇടയില്‍ ഇരിക്കുന്ന നമ്പൂരിച്ചനെ അഹിംസാ മാര്‍ഗത്തില്‍ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിണ്റ്റെ പല നടപടികളില്‍ കേവലം ഒന്നു മാത്രമാരുന്നു മുകളില്‍ കേട്ട കോലാഹലം... (നമ്പൂരിച്ചനെക്കുറിച്ച്‌ ഞാന്‍ മുന്‍പ്‌ ഒരു ബ്ളോഗ്‌ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌) ക്ളാസ്സില്‍ സാറന്‍മാരില്ലാത്ത്‌ നേരത്തും(ഉണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല) ഫ്രീ പിരീഡിലുമൊക്കെ അഖിലലോകചരാചരങ്ങളെ പറ്റി ഉത്ഖണ്ഡാകുലരായ്‌ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ ക്ളാസ്‌ റ്റീചറിണ്റ്റെ സ്പെഷ്യല്‍ അനുവാദത്തോട്‌ കൂടി ഇരിപ്പുറപ്പിച്ച നമ്പൂരിച്ചന്‍ ഒരു ഇലക്ഷനു ജയിച്ച സ്ഥനാര്‍ത്ഥിയുടെ രീതിയിലായിരുന്നു പിന്നീട്‌ പെരുമാറിയത്‌... പക്ഷേ അജ്മലിണ്റ്റെയും എണ്റ്റെയും കയ്യിലിരുപ്പ്‌ നന്നായ്‌ അറിയാവുന്ന ബാക്കി സഹപാഠന്‍മാര്‍ നമ്പൂരിച്ചനു ഭാവിയില്‍ വരാനിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയും മൂക്ക് കൊണ്ട് ദ്രുഷ്ട്യദ്രുങ്നേം എന്നു വരക്കാന്‍ പോകുന്ന കാഴ്ചയും ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു.. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണു ഒരിക്കല്‍ എന്തോ ഒരു ചെറിയ ..ഒരു കുഞ്ഞു...ഒരു മൈനര്‍ തെറി അജ്മല്‍ നമ്പൂരിച്ചനെ വിളിച്ചെന്നും പറഞ്ഞ്‌ നമ്പൂരിച്ചന്‍ അവണ്റ്റെ ഫൌണ്ടന്‍ പേനയുടെ മഷി അജ്മലിണ്റ്റെ വെള്ള യൂണിഫോര്‍ം ഷര്‍ട്ടിലേക്ക്‌ കുടഞ്ഞത്‌..പതിവുപോലെ അജ്മലിനെ ഉപദ്രവിച്ചതിനു പകരം ഞാനും എണ്റ്റെ പേനയുടെ നിബ്ബ്‌ കടിച്ചൂരി എണ്റ്റെ ബോള്‍പെന്നിണ്റ്റെ മഷി തിരിച്ച്‌ നമ്പൂരിച്ചന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഊതി,ഒപ്പം ഒരു ഭീഷണിയും..."എണ്റ്റെയോ അജ്മലിണ്റ്റെയോ ദേഹത്ത്‌ ഇതിണ്റ്റെ പേരില്‍ ഒരു തുള്ളി മണ്ണ്‌ വീണാല്‍.........." അത്രയും മതി,ഭീഷണി പ്രസ്താവന ഇറക്കിയത്‌ ഞങ്ങളില്‍ ഒരുവനായത്‌ കൊണ്ടും അത്‌ നടക്കും എന്നറിയാവുന്നത്‌ കൊണ്ടും ലവന്‍ മര്യാദക്കാരനായ്‌... അങ്ങനെ കൊണ്ടും കൊടുത്തും നടക്കവേയാണു അവനെതിരേ വജ്രായുധം ഇറക്കാനുള്ള അടുത്ത അഹിംസാ രീതിയിലേക്ക്‌ ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങിയത്‌...ഒന്നൊന്നുമല്ല,പല വെറൈറ്റി ഐറ്റങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ ആവനാഴിയില്‍ ഉണ്ട്‌..... അങ്ങനെ ഒരിക്കല്‍ ഒരെണ്ണം ക്ളാസ്സില്‍ വച്ച്‌ പാസ്സാക്കിയ അജ്മലിനെ നമ്പൂരിച്ചന്‍ ചീത്ത വിളിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ ഞാനും അജ്മലും അവനെ ഒടിച്ചു മടക്കി,...വേറൊന്നും ചെയ്തില്ല,താഴെ നിന്ന് വന്ന എമ്ബക്കതിന്റെ ഒച്ച കേട്ട്‌ സഹക്ളാസ്സന്‍മാര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അതേ സ്പീഡില്‍ ഞാനും അജ്മലും ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലിരിക്കുന്ന നമ്പൂരിച്ചനെ,അവജ്ഞയോടും,പുച്ഛത്തോടെയും നോക്കി കൂടെ.."എന്തുവാഡേ ഇത്‌...മണ്ഡലം കീറിക്കാണുവല്ലോ..ഒന്നു പറഞ്ഞിട്ടൊക്കെ വിട്ടൂടെഡേയ്‌...അറ്റ്ളീസ്റ്റ്‌ ഒരു മിനിമം വോളിയത്തിലെങ്കിലും..." ഈ ഒരു ചോദ്യവും കൂടിയായപ്പോള്‍,വെളുത്തു സുന്ദരനായിരുന്ന നമ്പൂരിച്ചണ്റ്റെ മുഖം ചുവന്നു,തൊട്ടാല്‍ ചോര തെറിക്കുമെന്ന രീതിയിലായ്‌... സംഭവം എന്താണെന്ന്‌ കത്തി തുടങ്ങിയ സഹ ക്ളാസ്സന്‍മാര്‍ ഇതേ നോട്ടം നമ്പൂരിച്ചനെ നോക്കി....സംസാരിക്കുന്നവരുടെ പേരെഴുതാന്‍ നിന്ന ഞങ്ങടെ സുഹ്ര്‍ത്തിനോട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു,,,"അളിയാ,പേരെഴുതണ്ട...പോട്ട്‌..അവന്‍ മൂട്ടിലൂടെയാ സംസാരിച്ചെ...അതിനു പേരെഴുതാന്‍ സ്കോപ്പില്ല..." ഇതും കൂടിയായപ്പോ നമ്പൂരിച്ചന്‍ കരച്ചിലിണ്റ്റെ വക്കത്തെത്തി....സാറീനോട്‌ പരാതി പറയാനും പറ്റില്ലല്ലോ,അവന്‍ ഞങ്ങടെ മാതിരിയല്ല,അല്‍പം നാണവും മാനവുമൊക്കെ ഉള്ള റ്റൈപ്പായത്‌ ഞങ്ങടെ ഭാഗ്യം.. അവസാനം അവനു ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത്‌ നിന്ന്‌ എങ്ങിനേയും മാറിയാല്‍ മതി എന്നായ്‌...പക്ഷേ അവന്‍ തന്നെ ചോദിച്ച്‌ മേടിച്ച സീറ്റായത്‌ കൊണ്ട്‌ പിന്നെയും സാറിനോട്‌ പറഞ്ഞാല്‍ പണികിട്ടും,സാററിയാതെ മാറിയിരിക്കാന്‍ ഞാനും അജ്മലും സമ്മതിക്കതുമില്ല..(അവനെ അങ്ങിനെ വിടാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഉദ്ദേശമില്ല... )അങ്ങനെ പണികള്‍ കൊടുത്ത്‌ അവനെ ദ്രോഹിച്ച്‌ സസുഖം വാഴവേ അവന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ പണിതരാനായ്‌ അടുത്ത ശ്രമം തുടങ്ങി.... അജ്മലിനും എനിക്കും തീരെ സഹിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത രീതിയില്‍,അവന്‍ ഉച്ചക്ക്‌ ഊണു കഴിച്ചിട്ട്‌ വരുമ്പോള്‍ ഒരു സവാള കൂടി കഴിച്ചിട്ട്‌ വരും..എന്നിട്ട്‌ ഞങ്ങളോട്‌ സംസാരിക്കും.....ക്ളാസ്സായതിനാല്‍ ഒന്നു മര്യാദയ്ക്ക്‌ വാളു പോലും വക്കാനാവാതെ ഞാനും അജ്മലും കറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി...അവനെ ഉപദേശിച്ചു...."ഡേയ്‌ ...മോനെ,മര്യാദയുടെ ഭാഷയില്‍ പറയുവാ...നീ ഇങ്ങനെ ഉള്ളി തിന്നേച്ച്‌ വരരുത്‌..."അവന്‍ പറഞ്ഞു..."അതെണ്റ്റെ സൗകര്യമാ....വേണേല്‍ സഹിച്ചാ മതി.. " ഉടനേ എണ്റ്റെയും അജ്മലിണ്റ്റെയും പിന്നീടുള്ള ചിന്ത,ഇതിനുള്ള മറുപണിയെക്കുറിച്ചായി...അവസാനം ഒരു കലക്കന്‍ ഐഡിയ കത്തി...അവണ്റ്റെ വീക്ക്നസ്സ്‌...മത്സ്യമാംസാദി....ആദ്യനടപടിയെന്നോണം ഞാന്‍ എണ്റ്റെ വീട്ടില്‍ മേടിച്ച്‌ വച്ചിട്ടുള്ള ഞാനോ അനിയനോ കണ്ടാല്‍ ഓടി ഒളിക്കുന്ന സെവന്‍സീസ്‌ എന്ന്‌ പേരുള്ള മീന്‍ ഗുളിക,എന്നു ഞാനും,മീന്‍ ബുളിയ എന്ന്‌ അനിയനും സ്നേഹപൂര്‍വം വിളിക്കുന്ന ആ ഗുളിക ഒരു കുപ്പിയിലാക്കി ക്ളാസ്സില്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങി...എന്നിട്ട്‌ ഒരെണ്ണം അജ്മലും ഒരെണ്ണം ഞാനും എടുക്കും..ഇവന്‍ വന്ന്‌ ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞങ്ങള്‍ അതു വായിലിട്ട്‌ കടിച്ചങ്ങ്‌ പൊട്ടിക്കും... ഇത്രേം വ്രിത്തികെട്ട ആ ഗുളിക കടിച്ച്‌ പൊട്ടിച്ച്‌ തിന്നിട്ട്‌ ഞാനും അജ്മലും ഇവണ്റ്റെ മുന്നില്‍ കൂടി സംസാരിക്കും..സംസാരത്തില്‍ 'ഹാ,ഭൂ' മുതലായ വാക്കുകള്‍ അധികമുണ്ടാകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ പരമാവധി ശ്രദ്ധിക്കും...യമഹാ എന്ന വാക്കാരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഏര്റേ ഇഷ്ടം..... അവന്‍ ടൌവലെടുത്ത്‌ മൂക്ക്‌ അമര്‍ത്തി പിടിക്കുന്നത്‌ കാണുമ്പം ഞങ്ങള്‍ നിര്‍ത്തും..അവന്‍ മാറ്റിയാല്‍ വീണ്ടും തുടങ്ങും... ഇതും പോരാഞ്ഞിട്ട്‌ അജ്മല്‍ എന്നും വീട്ടില്‍ നിന്നും ഉണക്കമീന്‍ പൊരിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ വരാന്‍ തുടങ്ങി...ഒരു കവറിലിട്ട്‌ കുറച്ച്‌ എനിക്കും തരും...അതും ക്ളാസ്സിനിടയില്‍ ഞങ്ങളെടുത്ത്‌ കറുമുറാന്ന്‌ കടിച്ച്‌ തിന്നും...ഒരു സാക്ഷാല്‍ നമ്പൂതിരി ആയ അവനു ഒരിക്കലും സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു കാര്യമായിരുന്നു അത്‌....പക്ഷേ പ്രതികാരത്തിണ്റ്റെ ചൂടില്‍ ഞങ്ങള്‍ അതിണ്റ്റെ തീവ്രതയൊന്നും അളക്കാന്‍ നിന്നില്ല... അങ്ങനെ പൊളപ്പന്‍ പാരകള്‍ പരസ്പരം വച്ച്‌ വച്ച്‌ ഞങ്ങള്‍ മൂന്ന്‌ പേരും കാലം കഴിക്കവേ...ഒരു ദിവസം.. ഞാന്‍: "മ്രിഗേ..........ം..(പിന്നണിയില്‍ നീണ്ട ഒരു ഏമ്പക്കത്തിണ്റ്റെ ഒച്ച) ഹൊ ഭാഗ്യം.. " ഇതു കേട്ട അജ്മല്‍..:"എന്താഡേ ഏമ്പക്കം വിട്ടിട്ട്‌ ഭാഗ്യമെന്ന്‌ പറയുന്നെ,നിനക്ക്‌ വട്ടായാഡേ.. " ഞാന്‍..:"അതല്ലളിയാ,ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ,മിനിഞ്ഞാന്ന്‌ ആ കപ്പ പുഴുങ്ങിയതും മുളകുകറിയും കഴിച്ചതിനു ശേഷം വയറ്റീന്ന്‌ പോകുന്നില്ല....അവസാനം ഇന്നാണേല്‍ രാവിലേ മുതല്‍ ഒരു പത്ത്‌ മുപ്പത്‌ ഏമ്പക്കം പോയി..പക്ഷേ ഇപ്പഴാ ഒരെണ്ണം വായികൂടി പോയത്‌..അതാ ഞാന്‍ ഭാഗ്യമെന്നു പറഞ്ഞത്‌.. " ..."ഈസരാ..എനിക്കു വയ്യേ....നാണം കെട്ടാലും വേണ്ടില്ല,ഞാന്‍ ഇന്ന്‌ തന്നെ സീറ്റു മാറും ..എനിക്ക്‌ മതിയായ്‌,എഡേ..നിങ്ങളു രണ്ടാളും എന്നോട്‌ ഷമി...പ്ളീസ്‌,സത്യമായും ഇനി മേലാല്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കില്ല...നിങ്ങളെ തമ്മില്‍ തെറ്റിക്കാനും നോക്കില്ല..സത്യം...."നമ്പൂരിച്ചണ്റ്റെ ക്ഷമാപണം... ഞാന്‍ അജ്മലിനെ നോക്കി...പക്ഷേ അവനു വിടാന്‍ താല്‍പര്യമില്ല,കാരണം നമ്പൂരിച്ചന്‍ അജ്മലിണ്റ്റെ വീടിനടുത്താണു താമസിക്കുന്നത്‌,അവന്‍ നന്നായി ക്ളാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന കാരണം അവനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്‌ അജ്മലിണ്റ്റെ മിച്ച എന്നും അവനു കൊട്ടേഷന്‍ വിടുന്നുണ്ടാരുന്നു...അതിണ്റ്റെ പ്രതികാരം ഇനിയും ബാക്കി കിടക്കുന്നു.. പക്ഷേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.."പോട്ട്‌ മുത്തേ,വിട്ടുകളഞ്ഞേക്കാം"...അങ്ങിനെ അവസാനം അവനു ക്ഷമ കൊടുത്തു..നമ്പൂരിച്ചന്‍ തന്നെ സാറിനോട്‌ പറഞ്ഞു,,"സാര്‍,അവിടിരിക്കുമ്പം എനിക്ക്‌ ബോര്‍ഡ്‌ കാണാന്‍ പറ്റുന്നില്ല,അതുകൊണ്ട്‌ എന്നെ ദയവായ്‌ മാറ്റി ഇരുത്തണം..."സാറു സമ്മതിച്ചു.......അങ്ങനെ അവന്‍ ഞങ്ങഡെ മുന്നിലത്തെ ബെഞ്ചിലിരുപ്പു തുടങ്ങി.... ഒരു ദിവസം അവന്‍ എന്നോട്‌ വന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു.."ഡേ ഒരു സഹായം നിങ്ങള്‍ ചെയ്യണം...അന്ന്‌ ആ മൂട്ടിന്ന്‌ സൌണ്ട്‌ വിട്ടതു ഞാനല്ലെന്നു നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ രണ്ടാള്‍ക്കും,പിന്നെ എനിക്കുമേ അറിയൂ...പക്ഷേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ആരും അതു വിശ്വസിക്കില്ല...നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞാലേ എല്ലാരും അതു വിശ്വസിക്കൂ(അന്നുണ്ടായ ആ സംഭവം കാരണം നമ്പൂരിച്ചനു ഒരു ഇരട്ടപ്പേരു വീണിരുന്നു..അതു തുടച്ചു മാറ്റലാണു മൂപ്പിത്സിണ്റ്റെ ലക്ഷ്യം..ലവനാരാ മോന്‍)... ഞാന്‍ അജ്മലിനോട്‌ പറഞ്ഞു.."അളിയാ വീണ്ടും ഓസിനു ഫൂഡടിക്കാനുള്ള ഒരു ചാന്‍സ്‌... " അജ്മല്‍ നമ്പൂരിച്ചനോട്‌ പറഞ്ഞു..."ദിവസവും അണ്ണാച്ചിയുടെ കയ്യീന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ അമ്പഴങ്ങ വാങ്ങി തന്നാല്‍ വരാന്‍ പോകുന്ന സോഷിയലിനു ഞങ്ങള്‍ സത്യം വെളിപ്പെടുത്താം..."പാവം ലവന്‍ വീണു...പക്ഷേ അവണ്റ്റെ ഉദ്ദേശം ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാമാരുന്നു..ഇങ്ങനെങ്കിലും മുതലാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ അവസാനം ഞങ്ങള്‍ സത്യം പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പം ഞങ്ങളുടെ ഇമേജ്‌(?) മൊത്തം തകരുന്നത്‌ കാണാനുള്ള അവണ്റ്റെ ശ്രമത്തില്‍ പൂര്‍ണമായും അവന്‍ വിജയിക്കും.. അങ്ങനെ ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞു വരുന്ന സോഷിയലിണ്റ്റെ അന്ന് വരെ മച്ചാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ അമ്പഴങ്ങാ വാങ്ങി തന്നുകൊണ്ടിരുന്നു... അവസാനം അവന്‍ കാത്തിരുന്ന ആ ദിവസം വന്നെത്തി....ക്ളാസ്സില്‍ എല്ലാരും അടിച്ചുപൊളിച്ചിരിക്കേ അജ്മല്‍ എണീറ്റ്‌ നിന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു.. "ഡേയ്‌ ...എല്ലാവരോടും ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്‌....വേറൊന്നുമല്ല...നമ്മുടെ നമ്പൂരിച്ചനെ ആരും ഇനി മുതല്‍....എന്നു വിളിക്കരുത്‌..അതു അവനു വല്ല്യ വിഷമമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന്‍ പരാതി പറയുന്നു...കൂടാതെ അവന്‍ പരയുന്നത്‌..അന്ന് സംഭവിച്ച ആ സംഭവം ഞാന്‍ ഏല്‍ക്കണമെന്നാണു...നിങ്ങള്‍ പറയൂ...ഞാന്‍ ഏല്‍ക്കണോ...പാവം എണ്റ്റെ ക്ളാസ്സ്‌ മേറ്റിനു വേണ്ടി അത്‌ ഏല്‍കാന്‍ ഞാന്‍ തയ്യാറാണു..." ഇത്രയുമായപ്പോളെക്കും ക്ളാസ്സിലെ ബഹളം മാക്സിമമായി..എല്ലാരും നമ്പൂരിച്ചനെ കൂവാന്‍ തുടങ്ങി...അന്നാദ്യമായ്‌ നമ്പൂരിച്ചന്‍ നല്ല മസ്തായിട്ട്‌ ഒരു തെറി വിളിച്ചു...അതു ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ പുത്തരിയല്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ അതു ചിരിച്ചു തള്ളി... അതോടെ നമ്പൂരിച്ചണ്റ്റെ ആ പേരു എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചു... പിന്നീടുള്ള കാലം അവനും ഒരു മിടുക്കനായ ഒരു പയ്യനായി തന്നെ കഴിഞ്ഞു... പത്താം ക്ളാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ സപ്രിട്ടിക്കറ്റ്‌ വാങ്ങാന്‍ വന്ന ദിവസം അവന്‍ ഞങ്ങളോട്‌ വന്നു പറഞ്ഞു.."ഡേയ്‌ കുറേ വഴക്കു കൂടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രേം കാലം ജീവിച്ചതില്‍ എനിക്ക്‌ ഉപയോഗപ്രദമായ ഒരു സംഭവമുണ്ടായത്‌ നിങ്ങളുടെ കൂടിയതാണു..ഒന്നുമില്ലേലും ഈ സ്കൂളില്‍ ജോയിന്‍ ചെയ്തപ്പോ വന്ന ഒരു വെറും പയ്യനില്‍ നിന്ന് ഒരല്‍പം തൊലിക്കട്ടിയുള്ള പയ്യനായി നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ ഇടയില്‍ മാറാന്‍ നിങ്ങളാനു കാരണക്കാരായത്‌..നിസ്സാര കാര്യത്തിനു കരഞ്ഞിരുന്ന എനിക്ക്‌ അല്‍പം ധൈര്യമുണ്ടായതു നിങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റമാണു..താങ്ക്സ്‌ ഡേയ്‌...ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ മറക്കില്ല..." ലവന്‍ താങ്ങിയതാണോ കാര്യമായിട്ട്‌ പറഞ്ഞതാണോ എന്നന്തിച്ച്‌ ഞാനും അജ്മലും പരസ്പരം നോക്കി...അവസാനം സപ്രിട്ടിക്കറ്റും വാങ്ങി അവണ്റ്റെ അച്ഛണ്റ്റെ ഒപ്പം ബൈക്കില്‍ കയറിയ ഉടനേ ദൂരെ നിന്നു ആരോ നമ്പൂരിച്ചണ്റ്റെ വട്ടപ്പേരു വിളിച്ചു...ഉടനേ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ ലിപ്മൂവ്‌മണ്റ്റ്‌ വരുത്തി നമ്പൂരിച്ചന്‍ പറഞ്ഞു,,, "നിണ്റ്റെ അമ്മായി അച്ഛന്‍... "

Sunday, November 1, 2009

വൃത്തിയുള്ള റൂം മേയിറ്റ്


പത്താം ക്ലാസ്സും ഗുസ്തിയും പിന്നെ പ്രീ ഡിഗ്രീ (അതും അത്ര മോശം
ഡിഗ്രീ ഒന്നുമല്ല)യും കഴിഞ്ഞു ഇരുന്നപ്പോള്‍ ആണ്
ആലപ്പുഴക്കാര്‍ക്ക് മുഴുവനും കാതില്‍ തെന്മാഴയായി ആ വാര്‍ത്ത
അവിടെ വീണത്‌...."അഫിക്ക് എഞ്ചിനീയറിങ്ങിനു അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടി....
അങ്ങ് ദൂരെ കര്‍ണാടകത്തില്‍.....

നാല് വര്ഷം എങ്കില്‍ നാല് വര്ഷം....മനുഷ്യന് സമാധാനം കിട്ടുമല്ലോ
എന്ന് നാട്ടുകാര്‍ ഒന്നടങ്കം പ്രാര്തിച്ചതിന്റെ ഫലമായി ദൈവം കരുതി...
"പോട്ടെ....ഇനി നാല് വര്‍ഷത്തേക്ക് കന്നഡ ഭാഷയില്‍ ഉള്ള പരാതി കേട്ടാ
മതിയല്ലോ...ഒരു ചെയിഞ്ച് ആരാണ് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ.."
 
 അങ്ങനെ ഞാനും അങ്ങോട്ടേക്ക് വച്ച് പിടിച്ചു....
 
ചെന്ന് ഇറങ്ങിയ അന്ന് തന്നെ.....മഗ്രിബ് നിസ്കരിക്കാന്‍ ഹോസ്ടളില്‍ ഉള്ള
പള്ളിയിലേക്ക് പോയ ഞാന്‍ ഒരു സീനിയറിനോടു ചോദിച്ചു "ചേട്ടാ ഈ
ഹൌള് കഹാം ഹേ" 
 
{ഹൌള്- നമസ്കാരത്തിന് മുന്‍പ് അംഗ ശുദ്ധി വരുത്തുന്ന സ്ഥലം}

എന്റെ പ്യുവര്‍ ഹിന്ദി കേട്ട ആ ഭായി :" വാ നടക്കു...." എന്ന് മലയാളത്തില്‍
പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ ഹബ്ബ് തള്ളി.....ഞാന്‍ മലയാളിയാണെന്ന് ലാ പുള്ളിക്ക്
എങ്ങനെ പിടികിട്ടി? എന്ന ചോദ്യം എന്നെ അധികം അലട്ടുന്നതിനു മുന്‍പേ
ആ സീനിയര്‍ എന്റെ ചെവിയില്‍ ഒരു മന്ത്രം മന്ത്രിച്ചു.....
'പൂക്കളും കഴു' മരങ്ങളും ഒക്കെ നിറഞ്ഞു നിന്ന ആ വാക്ധോരണിയില്‍
നിന്നും ഞാന്‍ എന്റെ ആദ്യ പാഠം പഠിച്ചു....'ഒരിക്കലും സീനിയര്സിനോട്
ഒന്നും ചോദിക്കരുത്'

അങ്ങനെ കൊടുത്തും മേടിച്ചും വാങ്ങിയും ഞാനും സഹ എഞ്ചിന്‍ മാരും
( നാല് വര്ഷം വരെ എഞ്ചിന്‍ അല്ലെ..പിന്നെ അല്ലെ നീരും കൂടെ ചേര്‍ന്ന്
എഞ്ചിനീര്‍ ആവു)  എന്റെ ദിനങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടു കൊണ്ട് പോകവേ ഒരു
ഡിസംബര്‍ മാസം ഹോസ്ടളില്‍ ചിക്കന്‍ പോക്സ് മഹാമഹം എന്ന ഉത്സവം
നടക്കുന്ന കാരണം കോളെജിനു നാല് ആഴ്ചത്തെ അവധി കിട്ടി.....

:)

അങ്ങനെ നാട്ടില്‍ ഒക്കെ പോയി തിരികെ വന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ട് എന്റെ മുറിയില്‍...
(എനിക്ക് കിട്ടിയത് ബില്‍ടിങ്ങിന്റെ അറ്റത്തുള്ള റൂം ആണ്....മൂന്നു പേരാണ്
സാധാരണ ഒരു മുറിയില്‍..പക്ഷെ അറ്റത്തുള്ള രണ്ടു റൂമുകള്‍ നല്ല വലിപ്പം
ഉള്ളവയാണ് ) ഒരു നാലാമന്‍ അവന്റെ കട്ടിലും ഒക്കെ ആയി ഇരിക്കുന്നു......
ഞാന്‍ പരിചയപ്പെട്ടു....മച്ചാന്‍  ചാരുംമൂട് കാരന്‍ ആണ്....അധികം പൊക്കം
ഒന്നും ഇല്ല ( ഞാന്‍ ഹാപ്പി..എന്നേക്കാള്‍ പൊക്കം കുറഞ്ഞ ഒരാളെ കണ്ടത് കൊണ്ട്) 

ഞാന്‍ പരിചയപ്പെട്ടു....ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു റൂമില്‍ എത്തിയാല്‍ ഉടനെ പാന്‍സ്ടും
ഉടുപ്പും ഊരി ദൂരെ എറിഞ്ഞു 'ലുങ്കി' എന്ന മലയാളിയുടെ ദേശീയ വസ്ത്രം
എടുത്തു ഉടുത് ശീലിച്ച ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ലവന്‍ ഒരു പ്രസ്ഥാനം ആയി
മാറി...മറ്റൊന്നും അല്ല....അവന്‍ ഒരു മാതിരി ടീ ഷര്‍ട്ടും പൈജാമയും ഇട്ടൊണ്ടാണ്
നടപ്പ്...അതും റൂമില്‍ വച്ച് വേഷം മാറില്ല..വന്ന ഉടനെ ഒരു ടര്കി ടവ്വല്‍ എടുത്തു
തോളത് ഇട്ടു കുളിമുറിയില്‍ പോയെ മാറ്....

അത് കൂടാതെ ലെവന് ഒരു ദുശീലവും....ഡെയിലി രണ്ടു നേരം കുളി...!!!!
അത് സഹിക്കാം.....രണ്ടു ദിവസം കൂടുമ്പോള്‍ വസ്ത്രം എല്ലാം എടുത്തു അലക്കുക...
.ഇതൊന്നും എനിക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ല....വെള്ളം മിസ്‌ യൂസ് ചെയ്യുകാന്നു പറഞ്ഞാല്‍...
..
അതിനു അവന്‍ എന്റെ ബക്കറ്റ് കൂടെ എടുത്തു ഉപയോഗിക്കാന്‍ തുടങ്ങി...


ഒരു സൈക്കിള്‍ ബെല്ലിന്റെ അടപ്പില്‍ പകുതി വെള്ളവുമായി രാവിലെ
ബാത്രൂമില്‍ കയറിയാല്‍,പല്ലുതേപ്പും,അപ്പീസും,കുളി (????)യും കഴിഞ്ഞു
അതെ അടപ്പില്‍ തന്നെ  പകുതിയുടെ പകുതി വെള്ളം ബാക്കി ആക്കി
കൊണ്ട് വന്നു കൊണ്ടിരുന്ന ബീഹാരികള്‍ ഉള്ള ഹോസ്ടലിനു യെവന്‍ ഒരു
അപവാദം ആയി....അവന്‍ അവന്റെ ഈ സൈസ് ഉപയോഗങ്ങള്‍ക് എന്റെ ,
ചിലന്തി വല കെട്ടിയ ബക്കറ്റും കടം വാങ്ങി....അതില്‍ അവന്‍ അവന്റെ
വസ്ത്രങ്ങള്‍ മുക്കി വച്ച്......
അവന്റെ വൃത്തിയും വെടിപ്പും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കും ഒരാഗ്രഹം.....
ശോ..ഒരു വര്‍ഷത്തേക്ക് പന്ത്രണ്ടു ഷഡ്ജം വാങ്ങിയതിനു പകരം ഒരു ഏഴെണ്ണം
മേടിചാരുന്ണേല്‍ ഡെയിലി അത് കഴുകി ഇട്ടോണ്ട് നടക്കാരുന്നു.....
അങ്ങനെ അവന്റെ വൃത്തിയില്‍ ആകൃഷ്ടനായ ഞാന്‍ എന്റെ ഷഡ്ജം
ഡെയിലി കഴുകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു......(ഓരോരുത്തര്‍ വഴി തെറ്റുന്ന ഓരോ വഴികളെ)

അതിനായി  മുക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്ന തുണിയുടെ കൂടെ ലെവന്‍ അറിയാതെ
ഞാനും എന്റേതായ ചെറിയ ചെറിയ സംഭാവനകള്‍ നല്‍കാന്‍ തുടങ്ങി....
അവന്‍ ഒരു ഹെട്ഫോനും വാക്മാനും ഒക്കെ ആയി തുണി കഴുകി വിരിചിടും..
..ആ മഹാന്‍ എന്റെ അന്തര്‍ദേശീയം തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.....

ഞാന്‍ ഹാപ്പി ആയി....
:D

അങ്ങനെ കാലം കടന്നു പോകവേ....അവനെ ഞാനും സഹ മുരിയന്സും
ഒരു കുപ്പീലെ ഭൂതത്തെ പോലെ ട്രീറ്റ് ചെയ്തു ജീവിച്ചു വന്നു....മെസ്സില്‍ നിന്നും ചായ
...കുളിക്കാന്‍ സോപ്പ്,ഷാമ്പൂ,പൌഡര്‍....അങ്ങനെ എല്ലാം അവനെ കൊണ്ട്
വരുത്തിച്ചു...... 

ബ്ലാക്ക് ബോര്‍ഡില്‍ കരി ഓയില്‍ ഒഴിച്ച പോലത്തെ നിറം ഉണ്ടായിരുന്ന ലെവന്‍.
..തന്റെ പുരികവും  മുഖവും ഒന്ന് വേര്‍തിരിച്ചു കാണാന്‍ ഉള്ള കൊതി കൊണ്ട്
കുറെ വെളുക്കാന്‍ ക്രീമും മേടിച്ചു വച്ചിരുന്നു..അത് ഡെയിലി ഉപയോഗിക്കുകയും
ചെയ്യും...അവസാനം ഫലം കണ്ടു.....വെളുത്തു......ലെവന്റെ ഫാമിലി .

പക്ഷെ അവന്റെ ഒരു ശീലം മാത്രം എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു....നല്ല പോലെ
പാടാന്‍ കഴിവുണ്ട്...പക്ഷെ..ഫീ മെയില്‍ വോയിസില്‍ പാടുന്നു..അത് മഹാ
ബോര്‍ ആയിരുന്നു.....ഞാന്‍ പറഞ്ഞു"ഡേയ് നീ സാധാരണ ഉള്ള സൌണ്ടില്‍
പാടുന്നത് നല്ല രസമുണ്ട്..പക്ഷെ ഇത് പരമ ബോര്‍ ആണ്"
ഒന്ന് പൊട്ടന്‍ ആക്കാന്‍ വേണ്ടി എന്റെ അടുത്ത റൂമിലെ പിള്ളേരും
അവനെക്കൊണ്ട്‌ ഫീമെയില്‍ വോയിസില്‍ പാടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി...

ഒരിക്കല്‍ കുറെ റാഗിംഗും മേടിച്ചു കൂടി ടെസ്പ് അടിച്ചു കയറി വന്ന പ്പോള്‍
ഞാന്‍ കണ്ട കാഴ്ച ലെവന്‍  കുറെ എണ്ണത്തിന്റെ നടുക്കിരുന്നു ഫീമെയില്‍
വോയിസില്‍ പാടുന്നു....ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...ലെവന്മാര്‍ പോയപ്പോ
തന്നെ സഹികെട്ട് ഞാന്‍ അവനെ പിടിച്ചു ഒന്ന് ചാമ്പി...

അതോടെ ലെവന്റെ ഫീമെയില്‍ പാട്ട് (എന്റെ മുന്നില്‍) നിന്ന്....

ആ സംഭവത്തോടെ അവനു എന്നെ ഇച്ചിരി പേടി ഉണ്ടായി....
അങ്ങനിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു  റൂമില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍
ലെവന്‍ ഇങ്ങനെ അട്ടം നോക്കി കിടക്കുന്നു...
ഞാന്‍:"എന്താടേ...."
ലെവന്‍ കണ്ണ് പൂട്ടി കാണിച്ചു....
ഞാന്‍ :" എന്തുവാടേ ..വല്ലവനും പിടിച്ചു തെംബിയോ.."
അവന്‍ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല...
ഞാന്‍ പതുക്കെ ഒരു സിനിമാ മംഗളവും പിടിച്ചു കട്ടിലേല്‍ കയറി കിടന്നു...
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോലുണ്ട് ലെവന്റെ ക്ലാസ് മേയിറ്റ് റൂമിലേക്ക്‌ വന്നിട്ട്
ചോദിക്കുന്നു:"ഡാ,ഇപ്പൊ എങ്ങനുണ്ട്..വേദന വല്ലതും ഉണ്ടോ?"

'ങേ? വേദനയോ...അവനെ ആരെങ്കിലും പിടിച്ചു അടിച്ചോ...ആരടാ അവന്‍..
.ഞങ്ങള്ക് മാത്രം തല്ലാന്‍ അധികാരമുള്ള ഞങ്ങടെ ഭൂതത്തെ യേതവാന്‍ ആണ്
അടിച്ചത്...' ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ റൂമിലേക്ക്‌ വന്നവനോട്‌ ചോദിച്ചു
.."എന്താടേ എന്ത് പറ്റി?"
അപ്പോള്‍ ലെവന്‍:" ഇന്ന് കെമിസ്ട്രി ലാബില്‍ വച്ച് പിപ്പെടില്‍ (pipette) ആസിഡ്
വലിച്ചപ്പോള്‍ അത് ഇവന്റെ വായില്‍ വീണു...തുപ്പുന്നതിനു പകരം ഇവന്‍ അത്
ഇറക്കി..."
ഞാന്‍ സകലമാന കലിപ്പോടും സഹമുറിയനെ  നോക്കിയപ്പോള്‍ അവന്‍ റൂമിലേക്ക്‌
വന്നവനെ കണ്ണ് കാണിക്കുന്നു...എന്നോട്(അഫി)  പറയല്ലേ എന്ന രീതിയില്‍...
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു:"എന്നിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോയില്ലേ?" 
കൂട്ടുകാരന്‍:"ഇല്ല..ഇവന്‍ പിന്നെ സാറിനോട് പറഞ്ഞു നേരെ ഇങ്ങു പോന്നു..."
എണീറ്റ്‌ ചെന്ന് ഒരെണ്ണം പൊട്ടിക്കാന്‍ ഉള്ള ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും ഞാന്‍ പിന്നെ
ഒന്നും ചെയ്തില്ല...അവനേം പിടിച്ചു പൊക്കി ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോയി....

ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് കയറി....സംഭവങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..ആ ഡോക്ടറെ എനിക്ക് നല്ല പരിചയമുണ്ട്..ശ്വാസം മുട്ടലിന്റെ ലേബലില്‍ മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ ഒരു വിസിറ്റ് ഉള്ളതാണ്.....അങ്ങനെ ചെക്ക് അപ് കഴിഞ്ഞു..അവനു കഴിക്കാനുള്ള ഗുളിക കുറിച്ച് തന്നിട്ട് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു:"ഇന്ന ഈ ഗുളികകള്‍ മേടിക്കണം....അഫ്സലെ ഒരു മിനുട്ട് ഒന്ന് ഇരിക്കണേ..."

ഞാന്‍:"ഡേയ്..നീ പുരതിരുന്നോ..ഞാന്‍ ഇപ്പം വന്നേക്കാം"
അവന്‍ പുറത്തു പോയി.....ഡോക്ടറും ഞാനും കുറച്ചു പെഴ്സണല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ സംസാരിച്ചു..ഞാന്‍ അവന്റെ ആസിഡ് കുടിയുടെ പ്രശ്നങ്ങളെ പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു:'ഏയ്‌ കുഴപ്പമില്ല...വളരെ ദൈല്യൂറ്റ് ചെയ്ത ആസിഡ് ആണ്...ഭാഗ്യമായി...ചെറിയ ഒരു തൊണ്ട വേദന കാണും...പേടിക്കാന്‍ ഒന്നും ഇല്ല....."
 ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ലവനുണ്ട് കൌണ്ടറില്‍ ഇരിക്കുന്ന നെഴ്സുമായി സൊള്ളുന്നു....എന്നെ കണ്ടതും അവന്‍ അടുത്തേക്ക് വന്നു...എന്നോട് :" എന്താ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞത്....പ്രശ്നം വല്ലതും ഉണ്ടോ?"
എന്താന്നറിയില്ല ചില സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ഇച്ചിരി കുരുത്തം കേട്ടവന്‍ ആയി അങ്ങ് രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കും 
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:"അളിയാ..ഡേയ്...ഈ ആസിഡ് നിന്റെ വോക്കല്‍ കോര്ടിനെ കാര്‍ന്നു തിന്നാന്‍ തുടങ്ങി....മിക്കവാറും രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ നീ പൂര്‍ണമായും മ്യൂട്ട് ആവും..നിനക്ക് പാടാന്‍ കഴിയില്ല .നിനക്ക് വേണമെങ്കില്‍ നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു ഒന്ന് വിളിചെരെ...നിന്റെ ഒച്ച അവര്‍ ഒന്ന് കേട്ടോട്ടെ...."
ഇത് പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നതും ദിഗന്ധങ്ങള്‍ പോട്ടുമാര് അവന്‍ ഒരു കാറല്‍ അങ്ങ് കാറി....
ഡോക്ടറും നേഴ്സും പോട്ടെ...കട്ടിലില്‍ കിടന്ന രോഗികള്‍ വരെ ഇറങ്ങി വന്നു...

ഞാന്‍ അങ്ങ് വെളുത്തു....ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..:" ഡേയ് ഡേയ് ..കൂവല്ലെടെയ്...ഞാന്‍ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാടെയ്..."ഞാന്‍ അവനേം പിടിച്ചു വലിച്ചു ഒരു വിധം വെളിയില്‍ ഇറങ്ങി....
എന്നെക്കാള്‍ വലിപ്പം കുറഞ്ഞവന്‍ ആയതു കൊണ്ട് അവന്‍ എന്നെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല....ആമ്പ്ലിഫയര്‍ കമ്പ്ലെയിന്റ് ആയതു കൊണ്ട് മനസ്സില്‍ ഉള്ള തെറികള്‍ പുറത്തു വന്നതും ഇല്ല...
അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ തിരികെ പോകും വഴി ഞാന്‍ അവനോടു ചോദിച്ചു...
"ആ ആസിഡ് വായില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ നീ തുപ്പാഞ്ഞത് എന്താ...."
ലെവന്‍:"ഞാന്‍ അന്ന് ലൂസേ ഷര്‍ട്ട് ആരുന്നു ഇട്ടിരുന്നെ...തുപ്പിയാല്‍ അതെങ്ങാനും തെറിച്ചു ഉടുപ്പേല്‍ വീഴുമോ എന്ന് പേടിച്ചു..."
നിങ്ങള്‍ പറ...ഈ സൈസിനെ ഒക്കെ എന്ത് ചെയ്യണം....