Saturday, March 5, 2011

രംഗ പുരാണം..ഒരു തേങ്ങയും പിടി കിട്ടുന്നില്ല....

ഏറമ്പാല കൃഷ്ണന്‍ നായനാരെ, ഇ.കെ.നായനാര്‍ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന പോലെയും, പിലാവുള്ളകണ്ടി തെക്കതില്‍ ഉഷയെ, പി.ടി.ഉഷ എന്ന് വിളിക്കുന്ന പോലെയും ... കൊന്നപ്പറമ്പില്‍ ഒതേനന്‍ മകന്‍ രംഗനെ കെ.ഒ.രംഗന്‍ എന്ന് പേര് കിട്ടിയപ്പോള്‍ ആദ്യം പ്രശ്നമൊന്നും തോന്നിയില്ല....
ജനിച്ചു വീഴുന്ന ഉടനെ മാതാപിതാക്കള്‍ ഇടുന്ന പേര് കൂതറ ആയാല്‍ പോലും പ്രതിഷേധിക്കാന്‍ വകുപ്പില്ലല്ലോ...പ്രതിഷേധിക്കുന്ന പ്രായമാവുംബോളെക്കും പേര് മാറ്റാന്‍ ഗസറ്റും,പരസ്യവും അങ്ങനെ ചടങ്ങുകളും ഒക്കെ ആയി മാറും....അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എന്നെപോലെ ചെറുപ്പത്തില്‍ ആദ്യമേ ഇട്ട പേര് ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞതിന്റെ പേരില്‍ ആ പേര് വിളിക്കുമ്പോള്‍ കൈക്കുഞായിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ മൈന്‍ഡ്‌ ചെയ്യാതിരുന്നു അവസാനം മാതാപിതാക്കള്‍ അഫ്സല്‍ എന്നാ മനോഹരമായ പേര് ഇടുന്നത് വരെ പഴയ പേരിനു ഒരു പരിഗണന കൊടുക്കാതെ ഇരിക്കാന്‍ പറ്റണം...(പഴയ പേര് ചോദിച്ചോണ്ട് ആരും ഈ വഴി വരണ്ട...ഡിങ്കന്‍ ഇവിടുണ്ട്)
പക്ഷെ ഇവിടെ കഥാനായകന്‍ രംഗന് പുലിവാല് പിടി പെട്ടത് എസ്.എസ്.എല്‍.സി ബുക്ക്‌ കയ്യില്‍ കിട്ടിയപ്പോള്‍ ആയിരുന്നു...സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളില്‍ പഠിച്ചിരുന്ന സമയത്ത് പുസ്തകത്തില്‍ മുഴുവനും മലയാളത്തില്‍ പേര്‍ എഴുതി ശീലിച്ചിരുന്ന കക്ഷി,തന്റെ എസ്.എസ്.എല്‍.സി ബുക്കില്‍ പേര് ഇംഗ്ലീഷില്‍ എഴുതിയത് കൂട്ടിവായിച്ചപ്പോലാണ് ഗദ്ഗദ കണ്ടനായത്....കെ.ഒ.രംഗന്‍..എന്ന് ഇംഗ്ലീഷില്‍ എഴുതുമ്പോള്‍ അബദ്ധവശാല്‍ ‘കെ’യും ‘ഒ’യും കഴിയുമ്പോള്‍ ഉള്ള ഫുള്‍ സ്റ്റോപ്പ്‌ ഇടാന്‍ മറന്നാലുണ്ടാവുന്ന പ്രശ്നം നിസ്സാരമാല്ലാരുന്നു..ഫുള്‍ സ്റൊപ്പിന്റെ വില എന്താണെന്ന് അങ്ങനെ കക്ഷി വേദനയോടെ മനസ്സിലാക്കി....
‘ഈശ്വരാ! ഈ ലോകത് എത്രയോ നല്ല പേരുകളുണ്ട്..എന്റെ അപ്പനും അമ്മയ്ക്കും ഈ പേര് മാത്രേ കിട്ടിയുള്ളോ?’
പൊതുവേ നാടിനും വീടിനും വല്ല്യ ഉപദ്രവമോ (ഉപകാരമോ) ഇല്ലാതെ നടന്നിരുന്ന രംഗന്‍,അങ്ങനെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം ജോലി തപ്പി നടന്നു..
പഠന കാലത്തിനിടയില്‍ തന്റെ അമ്മാവന്റെ മകള്‍ക്ക് തന്നോട് തോന്നിയ അനുരാഗം തന്റെ ആകെ സമ്പാദ്യമായ തരികിട ഉപദേശങ്ങളിലൂടെ വഴി തിരിച്ചു വിട്ടു..ചൊക്കിയ കശുവണ്ടിയുടെ മുകളിലൂടെ റോഡ്‌ റോളര്‍ കയറിയ പോലത്തെ മുഖവുമായി ജീവിക്കുന്ന തന്നോട് അമ്മാവന്റെ മകള്‍ക്ക് തോന്നിയ ‘അനുരാഗം’,ആളെ ‘ഉ’ ആക്കാനുള്ള പരിപാടി ആണെന്ന് ആദ്യമേ തന്നെ മച്ചാന് മനസ്സിലാക്കി..തന്നെയുമല്ല...അക്കാലഘട്ടത്തില്‍ തന്നെ പുള്ളിക്കാരിക്ക് കൊണ്ട് പിടിച്ച ഒരു പ്രണയം വേറെ ഒരുത്തനുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന വിവരം രംഗന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നു....ഇനി അഥവാ അങ്ങനെ ഒരു പ്രണയം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ പോലും കുടുംബത്തിനകത്ത് നിന്ന് ഒരുത്തിയെ പ്രണയിക്കാന്‍ തക്ക ആമ്പിയര്‍ രംഗന് ഇല്ലായിരുന്നു....
അങ്ങനെ കാലം കടന്നു പോകവേ....തൊഴിലില്ലായ്മ വേതനത്തില്‍ മുറുകെ പിടിച്ചു ജീവിച്ച രംഗന്‍..ഒരു കച്ചിതുരുംബെന്നോണം ഒരു പണി കിട്ടി..വാര്‍ക്ക പണിക്കാരുടെ കൂടെ...തട്ടടി....
എസ്.എസ്.എല്‍.സി നാലാം വര്ഷം തന്നെ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സിനു വെറും നൂറ്റന്പതു മാര്‍ക് വ്യത്യാസത്തില്‍ (ആകെ മൊത്തം ഇരുനൂറ്റി പത്തു മാര്‍ക് കിട്ടിയാരുന്നു..ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സിനു മുന്നൂറ്റരുപതു വേണമെന്ന്..യേത്) പാസ്സായ മഹാന്‍,തന്റെ ഉന്നത ബിരുധമായ എം.ബി.ഏ പാസ്സായത് കൂട്ടുകാരുടെ സഹായം കൊണ്ട് മാത്രമാണ്..പിന്നെ തട്ടുകടക്കാരന്‍ വാസു അണ്ണന്റെ ഔദാര്യവും...കാരണം..കൂട്ടുകാര്‍ പൈസ കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ വാസു അണ്ണന്‍ ഫ്രീ ആയി കൊടുത്താല്‍ അല്ലെ രംഗന് ബോണ്ട തിന്നാന്‍ ഒക്ക്‌ു.....ഓ...മറന്നു..എം.ബി.ഏ. എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ എല്ലാവരും തെറ്റിദ്ധരിച്ചു അല്ലെ...ഇത് ഇല്ലേ എം.ബി.ഏ. അല്ല...ഇത് വേറെ....’മെനക്കെടാതെ ബോണ്ട അടിക്കുക’ അതിന്റെ ചുരുക്കമായ എം.ബി.ഏ...!!!ഈ ഡിഗ്രി മാത്രം കൈ മുതലായ ഒരുത്തന് വാര്‍ക്ക പണി കിട്ടിയത് തന്നെ മുന്‍ തലമുറയിലെ മൂപ്പിലാന്മാര്‍ ചെയ്ത പുണ്യം....
എന്തായാലും കാണാന്‍ ലുക്ക്‌ ഇല്ലെങ്കിലും സ്വഭാവം നല്ലതാണ് എന്ന് കണ്ടിട്ടാവണം..രംഗന് വിവാഹാലോചനകള്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങി....പക്ഷെ ഒന്നും അങ്ങോട്ട്‌ ശരിയാവുന്നില്ല....ഒന്നുകില്‍ പെണ്ണിന് ചെറുക്കനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല,,അല്ലെങ്കില്‍ ചെറുക്കനെ പെണ്ണിന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.....
ഇതൊന്നും പോരെങ്കില്‍ പേര് കേള്‍കുമ്പോള്‍ തന്നെ എല്ലാവര്ക്കും ഒരു ചിരി...എല്ലാം കൊണ്ട് വന്‍ കോള് തന്നെ...
ഏതായാലും ഗ്ലാമര്‍ കൊണ്ട് തനിക്ക് പെണ്ണ് കിട്ടില്ലാ എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രംഗന്‍,തന്റെ ആകെ മുതല്‍ ആയ സല്‍സ്വഭാവം പരസ്യമായി പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ അവസരം കാത്തു..
അവസാനം ആറ്റു നോറ്റ് ഒരു ആലോചന ഏകദേശം ശരിയായി വന്നു...പെണ്ണിന്റെ അമ്മാവന്‍ രംഗന്റെ നാട്ടുകാരനാണ്.....തുണിക്കച്ചവടക്കാരന്‍ ശശി
അങ്ങനെ തട്ടടിയും കിടുപിടികളുമായി ജീവിച്ചു പോരവേ....
ഒരു ദിവസം.......
അന്നത്തെ പണിയും കഴിഞ്ഞു സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞപ്പ്പോള്‍ എണ്ണ തേച്ചു മിനുക്കിയ തന്റെ കറുത്ത ബോഡിയും കൊണ്ട് രംഗന്‍ കായലില്‍ നിന്നും തിരിച്ചു വരവേ...തോട്ടുമുക്ക് ഷാപിന്റെ അടുത്തെത്തിയതും ഒരു ഒച്ച...
“ഇര്ര്‍...ങ്കാ....”
...................”ഈ ഹി ഹി ഹി ഹീ....”
......”മ്രിഗേം....”
“....ദ്വാ.....ഗ്വാ.......ഊ.....ദ്വാ......”
ഇരുട്ടായത് കൊണ്ട് ആളെ കാണാന്‍ വയ്യ...പക്ഷെ അടിവാരം മുതല്‍ മാന്തി എടുത്തു കൊണ്ടുള്ള യമണ്ടന്‍ വാള് വയ്പ്പ് നടക്കുവാ....
രംഗന്‍:”ആരാ അത്....?”
.........................................
രംഗന്‍:”ആരാന്നാ ചോദിച്ചേ.....?”
............................................
രംഗന്‍:”യെടാ യെതവനാടാ അവിടെ....?”
...
അപരന്‍:” നിന്റെ അപ്പന്‍....ഈ ഹി ഹി ഹി ഹീ....”
രംഗന് തന്റെ ഇനീഷ്യല്‍ ഇട്ട അപ്പനെ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍ കലിപ്പ് ഇളകി....
രംഗന്‍ കയ്യാല ചാടി അപ്പുറത്ത് എത്തിയതും കണ്ട കാഴ്ച....കുപ്പിയേതാ ഡപ്പിയേതാ എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റാത്ത പരുവത്തില്‍ ഒരുത്തന്‍...അതും വെറുതേ ഇരിക്കുവല്ല...സ്വയം സമര്‍പ്പിച്ച വാളില്‍ ഇരുന്നു കൊണ്ട് അതിരില്‍ നിന്നിരുന്ന മുറിച്ച തെങ്ങിന്റെ പൊറ്റയില്‍ തടവുന്നു....കൂടെ ഒരു ഡയലാഗും
“ട്രാ...മഴുമോനെ..നീ ഇങ്ങനെ കുഴിക്കരുത് (ഴ=ട)...എന്താഴാ നിന്റെ പ്ഴശ്നം
നിന്റെ മുഴുകത്തു(ഴ=ത) അപ്പിടി ഴോമാമാനല്ലോഴാ (ഴ=ര,ട)...”
ഇവനെ ഒന്നും തല്ലിയിട്ടും കാര്യമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രംഗന്‍ തിരിച്ചു നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി...ഉടനെ ചിന്തിച്ചു..
‘വേണ്ട!!!..ഷാപിന്റെ പറമ്പിലാണ് താന്‍ നില്‍കുന്നത്...ഗെയിറ്റ്‌ കടന്നു വെളിയില്‍ പോകുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കും...അത് കൊണ്ട്..വന്ന പോലെ തന്നെ തിരിച്ചു കയ്യാല ചാടാം...
‘......ബ്ധിം....’ ചാടി നിലത്ത് വീണ ഒച്ച..
“.എന്റെ ഭഗവാനേ...ഞാന്‍ ചത്തേ....!!!!!” പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഒരു മനുഷ്യന്‍ പുറത്തോട്ടു വീണ ഉടനെ ഒരു അപരിചിതന്റെ നിലവിളി...
താന്‍ ചാടിയത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ പുറത്ത്‌ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ രംഗന്‍ മാപ്പ് പറയാന്‍ തുടങ്ങിയതും അപരിചിതന്‍ മൊഴിഞ്ഞു..
“ യെടാ യെടാ തവളപ്രിക്കാടി..യെന്തിരുവനെ.....വെള്ളമടിച്ചിട്ടു നടക്കാന്‍ മേലെന്കില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ചുരുണ്ട് കൂടുന്നതിനു പകരം കയ്യാല ചാടുന്നോടാ പന്ന......”
‘തമ്പുരാനെ...പണി പാളി...’
രംഗന്‍:” അയ്യോ ഞാന്‍ മദ്യപിച്ചിട്ടില്ല ചേട്ടാ..”
അപ:”പഭ..യെമ്പോക്കി....കല്ല്‌ ഷാപ്പില്‍ പിന്നെ നീ മലക്കറി മേടിക്കാന്‍ പോയതാരിക്കും അല്ലേടാ..”
രംഗന്‍:”അയ്യോ അത്...”
അപ:”വേണ്ട..പരുങ്ങണ്ട....സാമദ്രോഹീ...എന്റെ മുതുക് നീ മൈതാനമാക്കിയല്ലോടാ...ആശുപത്രി ചെലവ് തന്നിട്ട് പോയാ മതി നീ..”
ഇത്രയും ബഹളമായപ്പോഴേക്കും..വീടെത്താന്‍ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന നാട്ടുകാര്‍ അടുത്ത് കൂടി...ഇതിനിടയില്‍ ആരോ പെട്രോമാക്സുമായി എത്തി...വാടിയുടെയും പ്രതിയുടെയും മുഖം വ്യക്തമായ ഉടനെ അതില്‍ ഒരുവന്‍:”അയ്യോ!! ഇത് നമ്മുടെ രംഗന്‍ അല്ലെ..”
പരുക്ക് പറ്റിയ അപരിചിതന്‍ ഉടനെ മുഖം ഉയര്‍ത്തി രംഗനെ നോക്കിയതും രംഗന്‍ അയാളെ കണ്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു...മറ്റാരുമല്ല ശശി..തുണിക്കച്ചവടക്കാരന്‍ ശശി....ഏകദേശം ഉറപ്പിച്ച കല്യാണത്തിലെ കല്യാണപ്പെണ്ണിന്റെ അമ്മാവന്‍...
‘തോലഞ്ഞു...’
രംഗന്‍:”അമ്മാവാ ഞാന്‍ സത്യമായും കുടിച്ചിട്ടില്ല..”
ശശി:” ഉവ്വ..ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചു മോനെ...നീ ഷാപ്പില്‍ കയറിയിട്ടില്ല,കള്ള് കുടിച്ചിട്ടില്ല,വെളിവ് പോയിട്ടില്ല,കയ്യാലയും ചാടിയിട്ടില്ല...ഇതൊന്നും പോരെങ്കില്‍ നീ എന്റെ മുതുകത്ത് വീണിട്ടുമില്ല...ഇനി ഒന്ന് കൂടി..ഇത്രയും ഒക്കെ ‘ഇല്ല’ എന്ന് ഞാന്‍ സമ്മതിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഇനി നിനക്ക് തരാന്‍ ഞങ്ങടെ വീട്ടില്‍ പെണ്ണും ഇല്ല...ഹോ..ദൈവം കാത്തു..ഇത് പോലോരുത്തനെ ഞങ്ങടെ കൊച്ചിനെ കൊടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍ എന്തായേനെ ഗതി..?”
രംഗന്‍ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ തലയ്ക്കു കയ്യും കൊടുത്തു ഇരുന്നു..നാട്ടുകാര്‍ പിരിഞ്ഞു പോയി...
‘ഏതു നേരത്താണോ മറ്റവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് പോയി നോക്കാന്‍ തോന്നിയത്...’
തന്റെ തലയില്‍ കൂടി ഒരു വണ്ട്‌ പാഞ്ഞു നടക്കുന്നത് പോലെ രംഗന് തോന്നി....
ഇതിനിടയില്‍ നേരത്തെ ആ തെങ്ങിന്‍ പൊറ്റയില്‍ കിടന്നു ഗുസ്തി പിടിച്ചിരുന്ന മച്ചാന്‍,ഒരു വാഴത്തൈ എവിടുന്നോ വലിച്ചു പറിച്ചു കൊണ്ട് ഇഴഞ്ഞു വന്നു...
“മഴുമോനെ...വേഹം നഴക്ക്‌...”
കയ്യില്‍ ഇരുന്ന വാഴത്തൈ മരുമകന്‍ ആണെന്നാണ്‌ പുള്ളിയുടെ ചിന്ത...രംഗനെ കണ്ടതും അയാള്‍:”ഴാ ഗോച്ചനെ....എന്റെ വീഴ് (വീട്) ഒന്ന് കാഴിച്ചു താ...അല്ലെങ്കി വേണ്ട..ഒരു നൂഴു മില്ലി അടിക്കാന്‍ വല്ലതും താ...”
രംഗന്‍ തിളച്ചു മറിഞ്ഞു:”പ്ഭ പുല്ലേ...എടോ മലന്തവളെ...നീ ഒറ്റ ഒരുത്തന്‍ കാരണം എന്റെ ജീവിതം നായ നക്കി..അതും പോരാഞ്ഞ് ഇനി നിനക്ക് നൂറു മില്ലിക്കുള്ള വകുപ്പും കൂടി ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കി തരണം അല്ലെ...തരാടാ...തരാം...നീ ഒന്ന് നേരെ നില്‍ക്കു...നിന്റെ കരണത് തന്നെ ഞാന്‍ തരാം...”
മൂപിലാനു ഒന്നും പിടി കിട്ടിയില്ല....എന്ന് തന്നെയുമല്ല ഓന്തിനെ പോലെ ഇരിക്കുന്ന തന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി തവള എന്ന് വിളിച്ചതിന്റെ പൊരുളും മനസ്സിലായില്ല....കള്ളിന്റെ കിക്ക്‌ അപാരം എന്ന് കരുതി മൂപിലും അത് അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു...
രംഗന്‍ വീട്ടിലെത്തി...ഭക്ഷണം ഒന്നും കഴിക്കാതെ കിടന്നു...
ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ഒരു എത്തും പിടിയും ഇല്ല...
അവസാനം ഒരു ഐഡിയ കിട്ടി...പെണ്ണിനെ നേരിട്ട് കണ്ടു ഉണ്ടായ സംഭവം അറിയിക്കുക....പക്ഷെ ഒറ്റയ്ക്ക് വേണം...കാരണം അമ്മാവന്‍ ഉണ്ടായ സംഭവങ്ങള്‍ വീട്ടുകാരെ അറിയിച്ചു കാണും...
നേരം വെളുത്തു...രാവിലെ പണിക്ക് പോകാന്‍ ഇറങ്ങിയതും നാട്ടുകാര്‍ തന്നെ നോക്കി ഒരുമാതിരി ചിരി ചിരിക്കുന്നത് കാണാന്‍ തുടങ്ങി...
അവസാനം ഒരുത്തന്‍ നേരിട്ട് ചോദിച്ചു..:”രംഗാ...കുടി തുടങ്ങിയത് നമ്മളോടും കൂടി പറയാമാരുന്നില്ലേ...ഒരു കമ്പനി ഞങ്ങള്‍ തന്നേനെല്ലോ..”
‘ഈശ്വരാ!!!! ഇത് നാട്ടുകാര്‍ മുഴുവന്‍ അറിഞ്ഞു....ഇനി ഒരു രക്ഷയുമില്ല..’
രംഗന്‍ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ നടന്നു...ജോലി സ്ഥലത്തും അവന്‍ അധികം മിണ്ടിയില്ല...വൈകുന്നേരം കൂലി മേടിക്കാന്‍ നേരം സൂപ്പര്‍വൈസര്‍ പറഞ്ഞു:”രംഗാ,വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെയേ ആകാവു...ഉള്ള കൂലി മുഴുവനും ഷാപ്പില്‍ കൊടുക്കരുത്..”
എല്ലാവരും ഇത് കേട്ട് ചിരിച്ചു...
വൈകുന്നേരമായപ്പോള്‍ രംഗന്‍ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു....വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം..ഏതായാലും വലിയ പ്രതീക്ഷ ഒന്നും ഇല്ല...പക്ഷെ സത്യാവസ്ഥ അറിയിച്ചേക്കാം.....
അങ്ങനെ സന്ധ്യ ആയപ്പോള്‍ ബസ്‌ സ്ടാണ്ടില്‍ എത്തി...
ബസ്‌ നോക്കി നടന്നതും ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കയ്യില്‍ ഒരു ബാഗുമായി നില്‍കുന്നു..എന്തോ ഒരു പന്തികേട്...രംഗന്‍ അടുത്തെത്തി....
രംഗനെ കണ്ടതും അവള്‍ മുഖം മറക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം നടത്തി....
പക്ഷേ ആളെ കണ്ടതും രംഗന്‍ ഞെട്ടി...കല്യാണപ്പെണ്ണിന്റെ അമ്മാവന്റെ മകള്‍....തന്റെ ജീവിതം നായ നക്കിയ സംഭവത്തില്‍ സൈഡ് റോള്‍ കളിച്ച അതെ അമ്മാവന്റെ മകള്‍...അവള്‍ കാമുകനുമായി ഒളിച്ചോടി പോകാന്‍ എത്തിയതാണ്..പക്ഷേ സകല ആഭരണങ്ങളും ഉപേക്ഷിചിട്ടാണ് വന്നത് എന്നറിഞ്ഞ കാമുകന്‍ സ്ഥലം വിട്ടു..എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നില്‍ക്കുകയാണ് അവള്‍...
രംഗന്‍ അധികം ആലോചിച്ചില്ല...അവളോട്‌ ചോദിച്ചു:”നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നതില്‍ എതിര്‍പ്പുണ്ടോ?”
അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...
പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല,അവളുടെ ബാഗും വാങ്ങി തിരുനെല്ലിക്കാവിലേക്ക് പോകാന്‍ തയാറായി കിടന്ന സൂപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റില്‍ കയറി....
ഉള്ള പൈസയും തന്റെ കഴുത്തില്‍ കിടന്ന മുക്കാല്‍ പവന്‍ വരുന്ന മാലയുമായി രംഗന്‍ അവളെയും കൊണ്ട് സ്ഥലം വിട്ടു....
അവളെ കല്യാണവും കഴിച്ചു സുഖജീവിതം നയിക്കുന്നു.....
**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**--**
എന്‍:ബി: എന്ത് കണ്ടിട്ടാണ് മുതലാളി ഈ ചവറു എഴുതിയതെന്നു ആലോചിച്ചിട്ടു ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല...ഒരു പേര് കിട്ടിയപ്പോള്‍ എഴുതി തുടങ്ങി എന്നാണു എന്നോട് പറഞ്ഞത് ..അവസാനം ആവണക്കെണ്ണ കുടിച്ച അവസ്ഥയായി...നിര്‍ത്താന്‍ വയ്യ പോലും ...എങ്ങനോക്കെയോ ബ്രേക്കിട്ടു നിര്‍ത്തി...’എല്ലാവരും എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം...ഇനി ഈ സൈസ്‌ ആവര്‍ത്തിക്കില്ല...നമുക്ക് പറ്റിയത് എന്റെ ജീവചരിത്രം തന്നെയാണ്...സാരമില്ല എന്തെങ്കിലും ഓര്മ വരുമ്പോള്‍ എഴുതാം....ഇപ്രാവശ്യതെക്ക് ഇത് സഹിക്കുവാന്‍ അപേക്ഷ....’ എന്ന് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞിട്ട് ഇത് പോസ്ടാന്‍ എന്നെ ഏല്പിച്ചു...അഭിപ്രായം എന്തായാലും മേടിച്ചു വെക്കാനും പറഞ്ഞു....പോസ്ടാന്‍ എന്നെ തന്നെ എല്പിച്ചതില്‍ നിന്നും അഭിപ്രായം ഏതു തരത്തിലുള്ളതാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി....


മുതലാളിക്ക് വേണ്ടി ഡിങ്കന്‍ (ഒപ്പ്)

Wednesday, March 2, 2011

ഒരു പിറന്നാള്‍ സമ്മാനം.....



[ആരും കണ്ണ് മിഴിക്കണ്ട...കവിത (?) എഴുതാനും മാത്രം ഞാന്‍ മൊട്ടേന്നു വിരിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നു ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ ഇടിച്ചു കൂമ്പ് വാട്ടും ഞാന്‍....ഇത് എനിക്ക് തോന്നിയ വരികള്‍ ആണ്...ഗദ്യവും കവിതയും ചേര്‍ന്ന് “ഗവിത” എന്ന ഗ്രൂപ്പില്‍ പെടുത്താം..(സത്യം..അങ്ങനെ ഒരു ഗ്രൂപ്‌ ഉണ്ടെന്നെയ്‌..ഞാനല്ലേ പറയുന്നേ....വിശ്വസിക്കെടെയ്‌..ഡിങ്കന്‍ ആണേ സത്യം)....
ഈ സംഭവം..എന്റെ സ്നേഹസാന്ത്വനം കുടുംബത്തിന്റെ പേരിലും,വാപ്പിച്ച,മിച്ച,അനിയന്‍,വാപ്പ,ഉമ്മ,സന,ഇത്ത,ഇക്ക,അനിയന്‍,ടീച്ചരമ്മ,അരുണ്‍ മുത്ത്,ഹരിമുത്ത്...തുടങ്ങി എല്ലാ മുത്തുകളുടെ പേരിലും...എന്റെ തംലിയ്ക്ക് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു....ഒരു പിറന്നാള്‍ + വിവാഹ വാര്‍ഷിക സമ്മാനം...{അണ്ണാറ കണ്ണനും തന്നാലായത്....}

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
പുലരൊളി തന്‍ ഇളവെയില്‍ പോലെ
തേനൊഴുകും വാക്കുകളാലെ
കടലല തന്‍ കാറ്റല പോലെ
മനം കുളിരും സാന്ത്വനമാലെ...
നിലാവൊഴുകും പൗര്‍ണമി പോലെ
പാലൊഴുകും പുഞ്ചിരിയാലെ
പൈതല്‍ തന്‍ കൊഞ്ചല്‍ പോലെ..
കൌതുകമേകും ചിരികളിയാലെ...
പുഷ്പോത്സവമായി നീ എത്തി..
***********************************
കാറും കോളും നിറച്ചൊരു മനസ്സും...
പരവേശത്താല്‍ ഉരുകിയൊലിച്ചും
തെന്നി പാറി നടന്നോരെന്‍ ഖല്‍ബില്‍...
പുതുമഴയായി നീ എത്തി...
പ്രാണന്‍ പോലെ സ്നേഹിക്കാനും...
ഒത്തൊരുമയോടെ ജീവിക്കാനും...
ഒരു വര്ഷം കഴിഞ്ഞത് പോലെ...
ഇനിയുള്ള കാലം കഴിഞ്ഞീടാനും
സമ്മാനങ്ങള്‍ നല്‍കിയ റബ്ബേ..
ഇനിയും നന്മകള്‍ നല്‍കേണെ...