അങ്ങകലെ സ്വര്‍ഗ്ഗ ലോകത്തിലെ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ കുരുത്തക്കേടും വിളചിലും കാണിച്ചു ഉല്ലസിച്ചു നടക്കവേ ഭൂമിയിലെ പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരം പണ്ട് വാണിരുന്ന രാജാവിനും (പേര് മാധവ പണിക്കര്‍) രാജ്ഞിക്കും (പേര് കൃഷ്ണ വേണി അന്തര്‍ജ്ജനം)ഒരു ആഗ്രഹം,ആ വര്‍ഷത്തെ വെക്കേഷന്‍, തങ്ങള്‍ പണ്ട് ജീവിച്ചിരുന്ന,ഭൂമിയില്‍ ഇപ്പോളും നില നില്‍കുന്ന പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തില്‍ ഒന്ന് കറങ്ങണം..അന്നാട്ടിലെ ഇപ്പോളത്തെ പ്രജകളെ ഒക്കെ ഒന്ന് കാണണം,ഇന്നത്തെ സ്ഥിതിഗതികള്‍ ഒന്ന് അറിയണം......ഏക മകനായ മാക്രി രാജകുമാരനെ (മാധവന്റെ ‘മാ’യും കൃഷ്ണ വേണിയുടെ’ക്രി’യും ചേര്‍ത്തിട്ട പേര്..വീട്ടില്‍ വിളിക്കുന്ന പേരാ....ശരിക്കുള്ള പേര് സതീഷ്‌ മാധവ്‌ [മാധവന്റെ മകന്‍ സതീശന്‍] ) കൊണ്ട് പോയാല്‍ യാത്ര കുളമാവും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അവനെ ഡേ കെയറില്‍ എല്പിക്കാനുള്ള നടപടി റെഡി ആക്കിയിട്ട് രാജാവ് നേരെ സ്വര്‍ഗലോകത്തിന്റെ അധിപന്റെ ഓഫീസ്‌ മുറിയിലേക്ക് പോയി,ഒരു റിക്വസ്റ്റ് കൊടുത്തു,അപ്പ്രൂവല്‍ കിട്ടിയ ഉടനെ ഓടി റൂമില്‍ എത്തി,സന്തോഷ വാര്‍ത്ത സഹധര്മിണിയെ അറിയിച്ചു.ഉടനെ തന്നെ ബാഗും പട്ടു കുപ്പായങ്ങളും എടുത്തു വയ്കാന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചു.
രാജാ:”ആരവിടെ,പ്രിയ പത്നി,നമ്മുടെ അംഗ വസ്ത്രങ്ങളും,കിരീടവും,വാളും പരിചയും,മൊബൈല്‍ ചാര്‍ജറും,ഷേവിംഗ് സെറ്റും.. കിടുപിടികളും ഒക്കെ എടുത്തു വെക്കു..”
സഹ:”ദേ, മനുഷ്യ,ഒരു മാതിരി ക്ണാപ്പ് ഡയലോഗ് അടിക്കരുത്..വേണമെങ്കില്‍ തനിയെ എടുത്തു വച്ചാ മതി...ഞാന്‍ എന്റെ മേക്കപ്പ് ബോക്സിനകത്തു കിടന്ന അയ്‌ ലൈനര്‍ കാണാത്തതിനെ സങ്കടത്തില്‍ ഇരിക്കുംബവാ ഒരു അംഗ വസ്ത്രവും ചെന്താമാരയും...എഴീച്ചു പോ മനുഷ്യാ....”
രാജാ:” തള്ളെ കലിപ്പ്....അത് നിന്റെ അയ്‌ ലൈനര്‍ ആരുന്നോ? ഞാന്‍ എന്റെ മീശയുടെ നര മാറ്റാന്‍ വേണ്ടി ഒന്ന് എടുത്തതാ....ലപ്പുറതെവിടെയെലും കാണും..നീ ഷമി....ആഫ്ടര്‍ ആള്‍...ഞാനും ഒന്ന് സുന്ദരനാവണ്ടേ...”
സഹ:”ഉം....ഒരുപാടൊന്നും അങ്ങനെ സുന്ദരനാവണ്ടാ..സുന്ദരനാവാന്‍ പറ്റിയ ഒരു സ്പെസിമന്‍..........ഇന്നലെ നിങ്ങള് വൈകുന്നേരത്തെ പള്ളി ചായയും പള്ളി കടിയും കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോ എന്റെ തോഴി മിസ്‌ രാജമ്മ ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കിയത് ഞാന്‍ കണ്ടു....അവളോട്‌ എന്താ നിങ്ങള് ചോദിച്ചേ...’ഇനി ബ്ലോഗുംബം ലിങ്ക് തരാന്‍ മറക്കല്ലെന്നു ‘ അല്ലെ...ഉം..എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്....ഹും ബ്ലോഗാനും ലിന്കാനും പറ്റിയ ഒരു പ്രായം..നാണമില്ലല്ലോ മനുഷ്യാ..”
രാജ:”ഡേയ്,അയ്യേ...നീ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാ..ശോ..യെവടെ ഒരു കാര്യം....അത് കഥ എഴുതുന്നതിനെ കുറിച്ചാ...അതിന്റെ ഇപ്പോളത്തെ പേര് ആണ് ബ്ലോഗ്‌...ഹും..എസ്സ്.എസ്സ്.എല്‍.സി നന്നായി ഒന്ന് പഠിക്കുന്നതിനുപോലും മെനക്കെടാതെ ഫാസ്റ്റ് ചാന്‍സില്‍ രണ്ടേ രണ്ടു നക്ഷത്രവും വാങ്ങി പാസ്‌ ആയ നിന്നോട് ഇന്റര്‍ നെറ്റിനെയും ബ്ലോഗിനെയും കുറിച്ച് എന്തരു പറയാന്‍”
സഹ:” ഉവ്വ..നന്നായി പഠിക്കാനായിരിക്കും നിങ്ങള് ആറു പ്രാവശ്യം എസ്സ്.എസ്സ്.എല്‍.സി എഴുതിയത്..പിന്നെ റിസള്‍ട്ട് വന്നപ്പോ ഓരോ പ്രാവശ്യവും നിങ്ങള്കാരുന്നല്ലോ നക്ഷത്രം കൂടുതല്‍ ......അടി കിട്ടുമ്പോള്‍ എണ്ണുന്നത്.... അതെന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ..അല്ലേലും ചത്ത കിളിക്ക് എന്തിനാ കൂട്....ഇത് പറ...നമ്മള്‍ എത്ര മണിക്കാ തിരിക്കുന്നെ?പിന്നെ ഒരു കാര്യം..നിങ്ങള് ഈ പഴയ രാജ വേഷം ഇട്ടു വരാനാ പ്ലാനെന്കില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയ്ക്കോ..ഞാന്‍ നമ്മുടെ സാരഥി സുധീഷിന്റെ കൂടെ വന്നോളാം...ഇപ്പൊ ആ പഴയ വേഷത്തില്‍ എങ്ങാനും പോയാല്‍ നാട്ടുകാര് കൂവും....നിങ്ങള് വല്ല ജീന്‍സും ടീ ഷര്‍ട്ടും ഒക്കെ ഇട്ടു വരുന്നെങ്കില്‍ വന്നാ മതി മനുഷ്യാ....”
രാജ:”ങാ...അത് നേരാടി...ഞാന്‍ അതോര്തില്ല..ഹോ നിന്റെ ഒരു ഫുത്തി...ങ്ങും...ഞാന്‍ ഒരു ജീന്‍സും ഷര്‍ട്ടും ഇടാം..നീ ഒരു ചുരിദാറും ഇട്ടോ..എന്നിട്ട് രഥത്തിന് പകരം നമുക്ക് കാറില്‍ പോകാം....ഞാന്‍ ഓടിക്കാം...സ്വര്‍ഗലോകത്തു വന്ന സമയത്ത് തന്നെ ലൈസന്‍സ്‌ എടുത്തത്‌ എത്ര നന്നായി..”
സഹ:”നിങ്ങള് തന്നെ ആണ് വണ്ടി ഓടിക്കുനതെന്കില്‍ നമുക്ക് വല്ല ഹര്‍ത്താലോ ബന്ദോ ഉള്ള ദിവസം പോയാല്‍ പോരെ...വെറുതെ ജനപ്പെരുപ്പം കുറയ്ക്കണോ?”
രാജ:”ഡേയ് ഡേയ്....എന്നെ അത്രക്കങ്ങു കൊച്ചാക്കാതെടെയ് ...”
അങ്ങനെ രാജാവും രാജ്ഞിയും അവരുടെ കാറില്‍ പത്മനാഭാപുരതെക്ക് വച്ച് പിടിച്ചു,ഇടയ്ക്ക് ഒരു ഹോട്ടലില്‍ കയറി ചോറും മീന്‍ കറിയും കഴിച്ചു..ഒരു ജാടക്ക് വേണ്ടി അയല വറുത്തതും മേടിച്ചു തിന്നു......ആളുകളുമായി ഇടപെടുന്ന രീതികള്‍ ഒക്കെ പഠിക്കാനായി അവര് ഇടയ്ക്ക് ആളുകളുമായി ഒക്കെ സംസാരിച്ചു....അങ്ങനെ ഉച്ചയായപ്പോള്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ എത്തി....
രാജ:”ഹോ,,വന്‍ മാറ്റം തന്നെ..അല്ലെടീ...”
സഹ:”വ്വോ.. തന്നെ തന്നെ...നമ്മള്‍ പണ്ട് പോയപ്പോ ഈ റോഡും കടയും ഒന്നും ഇല്ലാരുന്നു...ലോണ്ടേ ഒരുത്തന്‍ നമ്മുടെ നേരെ കയ്യ് കാട്ടുന്നു...ദൈവമേ നിങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ പ്രജ വല്ലതുമാവും..ഞാന്‍ അപ്പോളെ പറഞ്ഞതാ മീശ പിരിക്കല്ലേ പിരിക്കല്ലെന്നു....”
കയ്യ് കാട്ടിക്കൊണ്ട് ഓടി വന്ന പ്രജ മറ്റാരുമല്ല....വണ്ടി പാര്ക് ചെയ്യുന്നതിന് കൂപ്പണ്‍ കൊടുക്കാന്‍ വന്നവനാരുന്നു...
രാജ:”എന്താടെയ്‌ എന്തരു വേണം?”
പ്രജ:”ഇന്നാ..”(ഒരു കൂപ്പണ്‍ കീറി കൊടുത്തു,കൂടെ ഒരു ഡയലോഗും) “നാല്പതു രൂഭാ...”
രാജ:”ങേ,ഞാന്‍ പറയുന്നതിന് മുന്‍പേ കീറിയോ...സോറി..എനിക്ക് ലോട്ടറി ടിക്കറ്റ്‌ ഇഷ്ടമല്ല...
പ്രജ:” ലോട്ടറി അല്ല സാമി...ഇത് പാര്‍കിംഗ് ഫീ ആണ്..”
രാജ:” എന്ത്....എന്റെ പല്ല് സെറ്റ്‌ വച്ച് എന്നെ തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നോ? എന്റെ കൊട്ടാരത്തില്‍ വണ്ടി ഇടാന്‍ എനിക്കും പാര്‍കിംഗ് ഫീയോ?”
പ്രജ:”അണ്ണാ...കലിപ്പ് ആക്കല്ലേ.കാശ് എട്.....എനിക്ക് പോയിട്ട് വേറെ പണിയുണ്ട്..”
രാജ:”രാജാവിനെ കേറി അണ്ണാന്നോ..”
രാജ്ഞി ഒന്നും മിണ്ടാതെ പൈസ എടുത്തു കൊടുത്തു...
അങ്ങനെ കൊട്ടാരത്തിനകത്തെക്ക് കയറാന്‍ നേരം ജോലിക്കാര്‍ അവരെ തടഞ്ഞു...മറ്റൊന്നിനുമല്ല.....വണ്ടി കൊട്ടാരത്തിന്റെ അകത്തു കയറ്റാന്‍ പാടില്ലത്രേ....
വണ്ടി ഇടാന്‍ സ്ഥലം കിട്ടാഞ്ഞപ്പോള്‍ രാജന് അലറി..”എടേയ്....നാല്പതു രൂഭാ ചക്കചോള പോലെ എണ്ണി വാങ്ങിയിട്ട് വണ്ടി ഇടാന്‍ സ്ഥലം ഇല്ലെന്നോ... സ്ഥലം കാണിച്ചു താടാ പിണ്ടി തലയാ.....”
ഒരു തടിമാടന്‍ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:”ലോ.ലപ്പുറത്തെ മൈതാനത്തു സ്ഥലമുണ്ട്...അല്ലെങ്കില്‍ ഇവിടെ വലതു വശത്തേക്ക് ചേര്‍ത്ത് അങ്ങ് ഇട്ടാ മതി”
അവസാനം ഒരു ഓടയുടെ സൈഡില്‍ വണ്ടി കൊണ്ടിട്ടിട്ടു അവര് അകത്തേക്ക് നടന്നു...രാജ്ഞി പോയി ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു....രാജാവ് ചെരുപ്പും കൊണ്ട് പോയി പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തു..
പണ്ട് നാട് ഭരിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് ഏതു ഒക്കാണ്ടാകള്‍ക്കും ഒരു മടിയും കൂടാതെ കയറി നിരങ്ങാമാരുന്ന തന്റെ കൊട്ടാരത്തില്‍ ഇപ്പൊ ചെരുപ്പ് സൂക്ഷിക്കാന്‍ വരെ പണം കൊടുക്കണ്ട ഗതികേട്....”പഹവാനെ ഈ ഗതി ആര്‍കും വരുത്തല്ലേ..” എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവര് അകത്തേക്ക് നടന്നു....
അകത്തേക്ക് കയറാന്‍ നേരമുണ്ട് വേറെ ഒരു കിളി വാതില്‍..ഈ വാതില്‍ പണ്ടില്ലാരുന്നല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് കൊണ്ട് അതിലൂടെ അകത്തേക്ക് കടന്നപ്പോളുണ്ട് ‘കീ കീ കീ കീ.......കീ കീ കീ കീ...”എന്ന് സൗണ്ട് കേള്‍ക്കുന്നു...കാക്കി ഇട്ട ഒരു ഹമുക്ക് ഓടി വന്നു രാജാവിനെ തടഞ്ഞു...ഒരു ഷട്ടില്‍ ബാറ്റ്‌ പോലത്തെ സുനാപ്പി വച്ച് രാജാവിനെ ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞു....
പണ്ട് പുറത്തു നിന്ന് വരുമ്പോള്‍ വിളക്ക് വച്ച് ഉഴിഞ്ഞു അകത്തു കയറ്റിയിരുന്ന കാര്യം രാജന് ഓര്‍മ്മ വന്നു...പുള്ളിക്കാരന്‍ ഹാപ്പി ആയി..ഹാ അടിപൊളി .....ഹോ ഒന്നുമില്ലെന്കിലും ഇപ്പോളത്തെ പ്രജകള്‍ ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങള്‍ മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ..നോം ധന്യനായി .....
രാജന് ആ വടിയില്‍ തൊട്ടു തൊഴുതു....
ഉടനെ കാക്കി അമറി
“ ഡേയ്...എന്നെടെയ്‌ ഇത്.ഉണ്കളുക്ക് പൈത്യമാ.....ഇതുമ്മേ തൊടക്കൂടാത്..ഇത് വന്ത് മെറ്റല്‍ ഡിറ്റക്ടര്‍....”
അന്നരമാണ് രാജന് മനസ്സിലായത്‌ അത് മെറ്റല്‍ ഡിറ്റക്ടര്‍ എന്നാ സുന ആണെന്ന്...ശോ....ആരും കണ്ടില്ല....രാജ്ഞി ഇതെല്ലാം കണ്ടു കലിപ്പിച് ഒരു നോട്ടം നോക്കി...രാജ്ഞിയും ബാഗ് ഒക്കെ പരിശോധനക്ക് വിധേയമാക്കി അകത്തേക്ക് നടന്നു.....
പൂമുഖം കണ്ട ഉടനെ രാജന് :”ഹായ്‌ പൂമുഖം.....ഹോ എത്ര കാലമായി..എല്ലാം അതുപോലെ തന്നെ ഉണ്ട്...അല്ലെടീ...”
തൂറ്റല്‍ പിടിപെട്ട പേഷ്യന്റ് കക്കൂസ് കണ്ടത് പോലെ പോലെ രാജന് തുള്ളി ചാടി...
നോക്കിയപ്പം അവിടെ എല്ലാവരും വരി വരിയായി നില്‍കുന്നു.....ഒരു മൊഞ്ചത്തിപെണ്ണ് പൂമുഖത്തെ കുറിച്ചൊക്കെ വര്‍ണിക്കുന്നു....പൂമുഖത്തെ മേല്കൂരയില്‍ അറുപതു പൂക്കള്‍ ഉണ്ടെന്നും അവ അറുപതും അറുപതു ഡിസൈന്‍ ആണെന്നും ഒക്കെ അവര് വര്‍ണിച്ചപ്പോള്‍ രാജന് രാജ്ഞിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.......ചിരിക്കാന്‍ കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, പണ്ട് കൊട്ടാരം പണിയാന്‍ വന്ന ആശാരി ഉണ്ടാക്കി വച്ച അറുപതു പൂക്കളും രാജന് തന്റെ സ്കൂളിലെ എക്സിബിഷന് വേണ്ടി അടിച്ചു കൊണ്ട് പോയതും....എക്സിബിഷന് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഒന്നില്ലാതെ എല്ലാം കളഞ്ഞു പോയതും.....അവസാനം രായ്ക്കു രാമാനം ആശാരി പൂക്കള്‍ ഒട്ടിക്കാന്‍ ഏല്പിച്ച പണിക്കാരനെ ചാക്കിട്ടു പല സ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്നും അടിച്ചു മാറ്റിയ അറുപതു പൂക്കള്‍ ഒട്ടിച്ച കഥയൊക്കെ ഓര്‍ത്താണ് ചിരിച്ചത്....
അകത്തേക്ക് നടന്നപ്പോള്‍ അടുത്തത്...
രാജ:“ഡീ....നോക്കിയെടീ...പണ്ട് ചൈനാക്കാരന്‍ മുത്തച്ചന് കൊണ്ട് കൊടുത്ത കല്ലില്‍ പണിത കട്ടില്‍...”
സഹ:”ശോ ഒന്ന് പതുക്കെ പറ മനുഷ്യാ..”
മൊഞ്ചത്തി:” ഇത് വന്ത്..കല്ലില്‍ പണിത കട്ടില്‍....ഏഴു കഷണം കല്ല്‌ ആണ് ഇതിനുപയോഗിച്ചത്..”
രാജ:”എടിയേ...നീ ഇത് കേട്ടാ...ഏഴു കഷണം കല്ലില്‍ പണിതതാണെന്നു ...ഹി ഹി മണ്ടന്‍ കൊണാപ്പി.....ഇത് ഒറ്റ കഷണം കല്ലില്‍ കൊത്തിയതാണെന്നു ഇവര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ....പണ്ട് ട്യൂഷന്‍ പഠിപ്പിക്കാന്‍ വന്ന ഗുരുവിനു പണി കൊടുക്കാനായി കട്ടിലിന്റെ നാല് കാലിന്റെ അടിയിലും ഉരുണ്ട ഗോലി വച്ചതും....വന്നു ഇരുന്ന ഗുരുജി..”എന്റെ സവരി മല മുരാ..” എന്നും വിളിച്ചോണ്ട് നടുവും തള്ളി കട്ടില്‍ ഉള്‍പടെ വരാന്തയില്‍ നിന്നും തറയിലേക്ക് വീണതും ആ വീഴ്ചയില്‍ ഏഴു പീസ്‌ ആയ കട്ടില്‍ ആരുമറിയാതെ രാഘവന്‍ കൊല്ലനെ കൊണ്ട് സ്ക്രു ചെയ്തു പിടിപ്പിച്ചതും ഒന്നും ഇവര്‍ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ...”
തൊട്ടപ്പുറതായി അതാ ചൈനാക്കാര്‍ തന്ന കസേര....ചുവന്ന കുഷന്‍ ഒക്കെ പിടിപ്പിച്ചത്....അതിന്റെ ഇരിപ്പിടതിന്റെ നടുവില്‍ പണ്ട് തീ വീണു കരിഞ്ഞ സ്ഥലം കണ്ടിട്ട് രാജാവിന്റെ മുന്നിലെ വരിയില്‍ നിന്ന ഒരുത്തന്‍ അവന്റെ സഹാധര്മിണിയോടു പറയുന്നത് രാജന് ഒളിച്ചു കേട്ടു..”നടുഭാഗം കരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ...രാജാവിന് പണ്ട് ഗ്യാസിന്റെ അസ്കിത ഉണ്ടാരുന്നെന്നു ഇപ്പോള്‍ വിശ്വാസമായോ?” ഇത് കേട്ടു ആ പറഞ്ഞ വിദ്വാന്റെ സഹധര്‍മ്മിണി അങ്ങേര്‍ക്കു ആരും കാണാതെ ഒരു നുള്ള് കൊടുക്കുന്നതും കണ്ടു....
രാജന് മനസ്സില്‍ കരുതി..”തള്ളെ...യെവന്‍ നാറ്റിക്കുമല്ലോ”
അങ്ങനെ കോണിപ്പടി കയറി മുകളിലത്തെ മീറ്റിംഗ് ഹാളില്‍ എത്തി....
രാജന് തന്റെ മൊബൈല്‍ എടുത്തു...’ഒരു പടം എടുത്തേക്കാം....കൊട്ടാരത്തില്‍ പണ്ട് കാലത്ത് തന്നെ തനിക്ക് മീറ്റിംഗ് ഹാള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഇയ്യിടെ സ്വര്‍ഗ്ഗ ലോകത് വന്ന അംബാനി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു പയ്യനോട് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ വിശ്വസിച്ചില്ല...ഈ ഫോട്ടോ മൊബൈലില്‍ എടുത്തു അവനെ കാണിക്കണം...ഹല്ലാ പിന്നെ...’
“..ക്ലിക്ക്...”
ഫ്ലാഷ് മിന്നിയതും...ഒരു കറുത്ത് മെലിഞ്ഞ ഒരു ശപ്പന്‍ വന്നു ആ മൊബൈല്‍ അങ്ങ് പിടിച്ചു വാങ്ങി...എന്നിട്ട് ഒരു ചോദ്യവും..
“ഫോട്ടോ എടുക്കതിക്ക് ഇരുന്നൂട്ടന്പതു രൂഭാ പേ പണ്ണിയാച്ചാ?”
രാജ:”എന്തോന്നു....ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തതിനു ചീത്ത വിളിക്കുന്നോ കുരുത്തംകെട്ടവനെ ..”
ഉടനെ അയാള്‍:”ഇങ്കെ ഫോട്ടോ എടുക്കക്കൂടാത് സാമി....അതുക്ക്‌ പണം വേറെ കെട്ടണം..”
രാജന്റെ രക്തം തിളച്ചു വന്നു...പിന്നെ അധികം ചൂടായാല്‍ തന്റെ ബ്ലാക്ക്‌ ബെറി ഫോണ്‍ ആ അണ്ണാച്ചി പീസാക്കും എന്ന് കരുതി രാജ്ഞിയുടെ നോട്ടത്തില്‍ അങ്ങ് ക്ഷമിച്ചു..”
ഇവന് ഒരു പണി കൊടുക്കണം എന്ന് കരുതി അവിടെ സൈഡില്‍ കണ്ട വാതില്‍ എന്തിനുള്ളതാണെന്നു അവനോടു ചോദിച്ചു..
“അത് വന്ത് മീറ്റിംഗ് നടക്കുംപോത് രാജാവിന് വരാനുള്ള വാതിലാണ് “എന്ന് അവന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ രാജന് ചോദിച്ചു..
“അതെന്താ രാജാവ് നേരെ ഉള്ള വാതിലിലൂടെ വരില്ലേ?”
അത് കേട്ടു അവിടെ കൂടി നിന്നവരൊക്കെ ചിരിച്ചു...
അവിടെ ഉള്ള ചാരുപടിയില്‍ ഇരുന്ന സ്ത്രീയെ ഗൈഡ്‌ ശാസിക്കുന്നത് കണ്ടു ദേഷ്യം ഉള്ളില്‍ ഒതുക്കി രാജനും രാജ്ഞിയും സ്റെപ്പുകള്‍ ഇറങ്ങി ഊട്ട് പുരയിലേക്ക് പോയി...
അവിടെ ഉള്ള തേക്കിന്‍ തടി വച്ച് ഉണ്ടാക്കിയ ഭീമന്‍ ബീമുകള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ , പണ്ട് ഊണ് കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോ അതിന്റെ മുകളില്‍ കയറി കിടക്കുന്നതും,ആരും കാണാതെ ബീഡി വലിക്കുന്നതും ഒക്കെ ഓര്‍ത്തു ഓര്‍മ്മകള്‍ അയവിറക്കി...
അങ്ങനെ പിന്നെയും അവര് നടന്നു നടന്നു താന്‍ പണ്ട് ഉറങ്ങിയിരുന്ന കട്ടിലും രാജ്ഞിയുടെ മേക്കപ്പ് മിററും ഒക്കെ കണ്ടു...അവിടെ ഗൈടായ് നിന്ന മൊഞ്ചത്തി ഒരു കാക്കിയെ വിളിച്ചോണ്ട് വന്നിട്ട് ചങ്ങലയുടെ കണ്ണി ലൂസ് ആയി ഇരിക്കുന്നത് കാണിക്കുന്നത് കണ്ടു..കാക്കി മറുപടി പറഞ്ഞു..”അന്ന് രാജന് ഒരു അര്കീസ് ആരുന്നു..അന്നെ റിപ്പയര്‍ ചെയ്യ്തിരുന്നെന്കില്‍ ഇന്ന് ഇത് മര്യാദക്ക് ഇരുന്നേനെ”
രാജ്ഞി രാജാവിനെ തോന്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
“ദേ മനുഷ്യാ...അന്ന് എത്ര പ്രാവശ്യം ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞതാ എന്റെ മേക്കപ്പ് റൂമിലെ തൂക്കു കട്ടിലിന്റെ ചങ്ങല ഇളകിയിരിക്കുവാണെന്നു...നിങ്ങള് കേട്ടില്ലല്ലോ...ഇപ്പൊ വിശ്വാസമായോ? അന്നെങ്ങാനും ഒരു കൊല്ലനെ വിളിച്ചു അതൊന്നു റീപ്ലേസ് ചെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ന് ഈ നാണക്കേട് കാണേണ്ടി വരുമാരുന്നോ...അന്നാരുന്നെന്കില്‍ വാറന്റി ഉണ്ടാരുന്നു...”
അങ്ങനെ അവര് നടന്നു........ നടന്നു പോകുന്ന വഴിയില്‍ ഒരു ഇടനാഴിയുടെ രണ്ടു വശത്തായി രണ്ടു പള്ളി കക്കൂസുകള്‍ കണ്ടു (കൊട്ടാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന എല്ലാത്തിന്റെ കൂടെയും ‘പള്ളി’ എന്ന് ചേര്‍ക്കണം എന്ന് സുധാകരന്‍ മാഷ്‌ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്..ഉദാ:’പള്ളിയുറക്കം,പള്ളി നീരാട്ട്’)
അക്കാലത്ത് രാവിലെ അവിടിരുന്നു പള്ളി അപ്പി ഇട്ടിരുന്ന കാലമൊക്കെ ഓര്‍ത്തു രാജന് കോരി തരിച്ചു...ഹോ അന്നത്തെ അപ്പിയുടെ വല്ല പാര്‍ട്സും ഇവന്മാര്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിചിട്ടുണ്ടാവുമോ ആവോ....ഇനി അതും കൂടിയേ ബാക്കി ഉള്ളു....
ഉടനെ നേരത്തെ ഗ്യാസിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞ വിദ്വാന്‍ അവിടെ എത്തി അടുത്ത ഡയലോഗ് കാച്ചി..”ഡേയ് ഭാര്യേ...ഇതാണ് പള്ളി കക്കൂസ...നമ്മള്‍ വെളിയില്‍ കണ്ട ബില്‍ഡിങ്ങില്‍ അന്നത്തെ രാജാവിട്ടിരുന്ന പള്ളി കാഷ്ടം പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്”
രാജ:”തള്ളെ കലിപ്പ്..അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഭയന്നത് സത്യമാണോ...”
അവിടുന്നും നടന്നു ചെന്നപ്പോള്‍ പണ്ട് പൂജ നടത്തിയിരുന്ന മുറിയില്‍ എത്തി..ആ മുറിയുടെ പ്രത്യേകത ആയ തിളങ്ങി കിടക്കുന്ന തറ ഉണ്ടാക്കാന്‍ മുട്ട ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് വയസ്സായ ഗൈടി പറഞ്ഞത് രാജന് ഞെട്ടലോടെ കേട്ടു......അത് മുട്ട ചേര്‍ത്തത് കൊണ്ടുണ്ടായ തിളക്കമല്ലെന്നും ....പണ്ട് ആ സ്ഥലത്തെ തറയില്‍ താനും കൂട്ടുകാരനും കളിക്കിടയില്‍ ഒരു ചത്ത എലിയെ കൊണ്ടിട്ടു എന്നറിഞ്ഞ വല്യച്ചന്‍ അത് കഴുകി വൃത്തിയാക്കാന്‍ എല്പിച്ചപ്പോള്‍ വെള്ളമാണെന്നു കരുതി വാര്‍ണിഷ്‌ ഇരുന്ന ബക്കറ്റ് കൊണ്ട് കമഴ്തിയതിനാലാണ് ആ തിളക്കം എന്ന് അവരോടു ആര് പറയാന്‍...ഹാ കഷ്ടം.....
അങ്ങനെ അവര് പള്ളി കുളവും മറ്റും കണ്ടു....കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പള്ളി അടുക്കളയിലെത്തി....അവിടെ ചോറ് ഊറ്റാന്‍ പണിത് ഇട്ടിരുന്ന സ്ഥലത്ത് പണ്ട് കുഞ്ഞുന്നാളില്‍ ആരും കാണാതെ വന്നിരുന്നു മൂത്രം ഒഴിച്ചിരുന്ന കാര്യമൊക്കെ രാജന് ഓര്‍ത്തു...അത് ഓര്‍ക്കാന്‍ കാരണം വേറെ ഒന്നുമല്ല...നേരത്തെ രാജന്റെ ഗ്യാസിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ വിദ്വാന്‍ അടുക്കളയിലെ അരി ഊറ്റാനുള്ള സ്ഥലം കണ്ടിട്ട് “ഇത് രാജാവ് ഓപ്പന്‍ എയറില്‍ കുളിച്ചിരുന്ന സ്ഥലമാണെന്ന് “ സഹധര്‍മ്മിനിയോടു പറയുന്നത് കേട്ടാണ്..പാവം കുട്ടി,...ഇവനെ ഒക്കെ എങ്ങനെ സഹിക്കുന്നോ എന്തരോ...
അങ്ങനെ ഡാന്‍സ്‌ ഹാളിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയില്‍ അന്നത്തെ പള്ളി കിണറിനടുതെതി..പണ്ട് താന്‍ തോഴന്‍ സുരെഷിനോടുള്ള വാശിക്ക് കിണറ്റിലേക്ക് എറിഞ്ഞ ലോലിപ്പോപ് മിട്ടായി അവിടുണ്ടോന്നു നോക്കിയ രാജന് ആ കിണറിനകത്തു നിറയെ ഒറ്റ രൂപാ തുട്ട് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു രാജ്ഞിയെ വിളിച്ചു കാണിച്ചു....
അങ്ങനെ ഡാന്‍സ്‌ ഹാളില്‍ എത്തി.....അവിടുത്തെ കറുത്ത തറയില്‍ കുറച്ചു ഭാഗം വെളുത് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു ചിരി ഉള്ളില്‍ ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് രാജന് അവിടെ നിന്ന ഗൈടിയോടു ചോദിച്ചു..”എന്തരു പുള്ളേ ഈ വെളുത്തു കിടക്കുന്നത്..”
ഗൈഡി:”അത് വന്ത് വവ്വാല്‍ മൂത്രം ഒഴിക്കണതാണ്..”
ഇത് കേട്ടതും രാജ്ഞി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു..എന്നിട്ട് രാജാവിനോട് അടക്കം പറഞ്ഞു..”മനുഷ്യാ നിങ്ങളെ അവര് വവ്വാലാക്കി കളഞ്ഞല്ലോ..”
നേരാണ്..പണ്ട് ഉറക്കപിച്ചില്‍ മിറ്റം ആണെന്ന് കരുതി താന്‍ സ്ഥിരം മൂത്രം അന്ലോടിംഗ് നടത്തിയിരുന്ന സ്ഥലമാണ്... അല്ലാതെ വവ്വാലോന്നുമല്ല....ങ്ങും പോട്ടെ..സാരമില്ല..
അവസാനം ഒരു വിധം നടന്നു വെളിയിലെത്തി..പണ്ട് മെതിയടിയും ലൂണാര്‍ സ്ലിപ്പരും ഇട്ടു നടന്നിരുന്ന രാജ പാതയിലൂടെ ഒന്നുമില്ലാതെ (ചെരുപ്പാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്...വഷളത്തം ഒന്നും വിചാരിക്കല്ലേ വായനക്കാരാ/രീ) നടക്കുന്നത് എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നും എക്സ് രാജനും രാജ്ഞിക്കും മനസ്സിലായി.
അങ്ങനെ വെളിയിലെത്തി പുറത്തു വേറെ ഒരു മുറിയില്‍ താനും കൂട്ടുകാരും പണ്ട് കളിക്കാനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പ്രതിമകളും മറ്റും പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു...അവയൊക്കെ ഖനനം ചെയ്തെടുതതാനത്രേ....അതില്‍ തൊടരുതെന്നു....ഹും...എന്റെ ട്രൌസര്‍ ഇടാന്‍ എനിക്ക് നാട്ടുകാരോട് അനുവാദം ചോദിക്കണമെന്നോ...ധിക്കാരികള്‍...രാജന് ധൈര്യമായി അതിലൊക്കെ തൊട്ടു (ഇടവും വലവും മുകളും കീഴെയും മുന്നിലും പുറകിലും ഒക്കെ നോക്കി സൂക്ഷിച്ചു ആരും കാണാതെ തൊട്ടു...ഇല്ലേല്‍ വിവരമറിയും)
പണ്ട് ‘തറ പറ’ എന്നൊക്കെ കൊത്തി വച്ച കല്ലുകള്‍ വരെ ലവന്മാര്‍ മാന്തി എടുത്തു പ്രദര്‍ശിപ്പിചെക്കുന്നു....
അങ്ങനെ അവര് പുറത്തിറങ്ങി.....പ്രജകളെ ഒക്കെ നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു...ഒരു കൂരി പോലും മൈന്‍ഡ്‌ ചെയ്യുന്നില്ല....രാജന്, രാജ്ഞി മാത്രം കേള്കാവുന്ന ഉച്ചത്തില്‍ പറഞ്ഞു..”ഡേയ് പ്രജകളെ...ഞാന്‍ എന്റെ യൂണിഫോമില്‍ വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ നീയൊക്കെ എണീറ്റ്‌ നിന്നെ എന്നെ കുമ്പിട്ടു വണങ്ങിയേനെ...”
(രാജന് ലാലേട്ടന്റെ ‘പിന്‍ഗാമി’ എന്നാ സിനിമ പതിനഞ്ചു പ്രാവശ്യം കണ്ടിട്ടുണ്ട്..)
അങ്ങനെ വെളിയില്‍ ഇറങ്ങി...
രാജ്ഞിക്ക് ചെറിയ ഷോപ്പിംഗ്‌ നടത്താന്‍ ഒരു ആഗ്രഹം...
രാജന് സമ്മതിച്ചു..
ഒരു കടയില്‍ കയറി...രാജ്ഞിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകളുടെ കയ്യിലുള്ള പോലത്തെ ഒരു പണക്കിഴിയും....സ്വര്‍ഗലോകത്തിലെ തങ്ങളുടെ കൊട്ടാരത്തില്‍ മണി പ്ലാന്റ് വെക്കാന്‍ ഒരു ചട്ടിയും ഒക്കെ നല്ല കിടിലമായി വില പേശി വാങ്ങി....രാജ്ഞിയുടെ സ്മാര്‍ട്ട്നെസ് കണ്ടു രാജന് രോമാന്ച്ച കുഞ്ചിതനായി....
അങ്ങിനെ അവിടെ നിന്നും അവര് ഇറങ്ങി....വണ്ടി എടുക്കാനായി ചെന്നപ്പോള്‍ താന്‍ നാട് ഭരിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത പുതിയ രണ്ടു അവതാരങ്ങളെ കണ്ടു...ഭിക്ഷയെടുക്കുന്ന രണ്ടു കുട്ടികള്‍..അവരുടെ അവസ്ഥ കണ്ടു മനസ്സലിഞ്ഞു അവര്‍ക്ക് കയ്യിലിരുന്ന ചില്ലറയും നല്‍കി അവര് യാത്രയായി......
സ്വര്‍ഗലോകത്തു കിട്ടാത്ത ഒരു കാര്യം കൂടി പോകുന്ന വഴിക്ക് അവര് സാധിച്ചു.....നാടന്‍ തട്ട് കടയില്‍ നിന്നും തട്ട് ദോശയും ഒമ്ലട്ടും.......സ്വര്‍ഗത്തു പോയിരുന്നു തിന്നാനായി പത്തിരുപതു ദോശ പാഴ്സലും വാങ്ങി അവര് സ്വര്‍ഗലോകത്തെക്ക് തിരിച്ചു......വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് താനും രാജ്ഞിയും ജീവിച്ചിരുന്ന ആ കാലഖട്ടത്തിന്റെ ഓര്‍മകളും അയവിറക്കി കൊണ്ട്....
....ഇനി എല്ലാ വര്‍ഷവും ഇവിടെ വരണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട് അവര് സ്വര്‍ഗ്ഗ ലോകത്തിലേക്ക്‌ തിരികെ യാത്രയായി.........
No comments:
Post a Comment